Suchy lód

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sublimujący suchy lód

Suchy lód – zestalony dwutlenek węgla. Jest stosowany w chłodnictwie[1], samodzielnie lub jako składnik mieszanin oziębiających. Otrzymywany przez rozprężanie ciekłego dwutlenku węgla, następnie może zostać formowany przez prasowanie. W warunkach normalnych suchy lód nie topi się, lecz sublimuje.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

  • temperatura sublimacji: −78,5 °C
  • gęstość: 1,1–1,4 g/cm3

Suchy lód wykorzystuje się jako środek chłodzący w laboratoriach, chłodniach przemysłowych i przy transportowaniu szybko psujących się produktów spożywczych. Suchy lód w blokach można stosunkowo długo przechowywać w pojemnikach izolowanych termicznie, bez konieczności dodatkowego ich chłodzenia, np. w opakowaniach styropianowych umieszczonych w specjalnych kontenerach. Straty suchego lodu wynoszą około 4% na dobę.

Nieizolowane duże bloki suchego lodu sublimują dość powoli. Np. blok o objętości 1 dm³ sublimuje w temperaturze pokojowej w zamkniętym pomieszczeniu ok. 2–3 godzin. Sublimację można przyspieszyć poprzez rozdrobnienie bloków.

W łaźniach laboratoryjnych suchy lód stosuje się zazwyczaj w postaci mieszaniny oziębiającej, składającej się z rozdrobnionego suchego lodu i rozpuszczalnika organicznego o niskiej temperaturze krzepnięcia (< −80° C), np. acetonu lub etanolu.

Innym zastosowaniem suchego lodu jest czyszczenie powierzchni, analogiczne do piaskowania[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 384. ISBN 8371832400.
  2. Profesjonalne czyszczenie suchym lodem. APW Tech. [dostęp 2014-02-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]