Dobroć

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy pojęcia fizycznego. Zobacz też: dobro.
Zależność krzywej rezonansowej od dobroci układu drgań

Dobroć Q – wielkość charakteryzująca ilościowo układ rezonansowy. Określa, ile razy amplituda wymuszonych drgań rezonansowych jest większa niż analogiczna amplituda w obszarze częstości nierezonansowych.

Dobroć wyraża się wzorem:

gdzie:

– energia drgań,
– energia tracona w jednym okresie drgania,
– częstotliwość rezonansowa układu drgań,
– średnia moc tracona przez układ.


Dobroć określa szerokość połówkową krzywej rezonansowej:

gdzie:

– różnica częstotliwości, dla których energia drgań jest równa połowie energii maksymalnej występującej dla częstotliwości .

Obwody elektryczne[edytuj]

Dla cewki indukcyjnej o indukcyjności L dobroć wynosi:

gdzie:

częstość zmian prądu w radianach na sekundę,
induktancja cewki,
– zastępcza szeregowa rezystancja cewki.


Dla kondensatora o pojemności C dobroć wyraża się wzorem:

gdzie:

– częstość zmian prądu w radianach na sekundę,
kapacytancja kondensatora,
– zastępcza szeregowa rezystancja kondensatora.


W obwodzie szeregowym zawierającym cewkę i kondensator:

gdzie:

– zastępcza szeregowa rezystancja układu


W obwodzie równoległym zawierającym cewkę i kondensator:

gdzie:

– zastępcza równoległa rezystancja układu


Linki zewnętrzne[edytuj]