Dornier S-Ray 007

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dornier S-Ray 007
Dornier S-Ray 007
Dornier S-Ray 007
Dane podstawowe
Państwo  Niemcy
Producent Dornier Technologie GmbH
Typ latająca amfibia
Konstrukcja lekki górnopłat wykonany z materiałów kompozytowych
Historia
Data oblotu 14 lipca 2007
Dane techniczne
Napęd Rotax 912S lub Rotax 914
Moc 100KM (Rotax 912S) lub 115KM (Rotax 914)
Wymiary
Rozpiętość 9 m
Długość 6,6 m
Masa
Własna 400 kg
Startowa 650 kg (maksymalna)
Zapas paliwa 100 l
Osiągi
Prędkość maks. 230 km/h (Rotax 912S)
Prędkość przelotowa 190 km/h (Rotax 912S)
Prędkość minimalna 68 km/h (minimalna prędkość lotu ustalonego w konfiguracji do lądowania)

82 km/h (minimalna prędkość lotu ustalonego w "określonej" konfiguracji)

Prędkość wznoszenia 3,7 m/s
Zasięg 850 km
Rozbieg 383 m
Dane operacyjne
Liczba miejsc
2

Dornier S-Ray 007 – dwumiejscowa amfibia powstała w zakładach Dornier Techologie, z chowanym podwoziem z kółkiem przednim, która umożliwia operowanie zarówno na akwenach jak i na lądzie. Dornier S-Ray jest konstrukcją po części bazującą na jednym z pierwszych wodnosamolotów Claude'a Dorniera z 1921 roku – Dornier Libelle. Tak też brzmiała z początku nazwa najnowszego samolotu Dorniera, która po próbach na wodzie i w powietrzu, z powodów prawnych została zmieniona na Dornier S-Ray 007. Inicjatorem pomysłu był Iren Dornier – wnuk sławnego konstruktora wodnosamolotów – Claude'a Dorniera, właściciel zakładów Dornier Technologie GmbH.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Dornier S-Ray 007 to lekki górnopłat wykonany z materiałów kompozytowych. Charakterystyczne dla tego, jak i innych wodnosamolotów Dorniera jest to, iż jego pływaki (zapewniające stabilność, podczas startu, lądowania, jak i poruszania się wodnosamolotu po wodzie) nie znajdują się pod skrzydłami, lecz są połączone z kadłubem. Skrzydło oraz silnik samolotu (Rotax 912S lub Rotax 914) ze śmigłem ciągnącym znajdujący się centralnie nad kabiną pilota, umieszczone są na wychodzącym z górnej części kadłuba pylonie. Skrzydła samolotu można przekręcić o 90°, co może znacznie ułatwić transport, oraz jego bezpieczne przechowanie w zatłoczonym hangarze lub porcie. Elektrycznie sterowane podwozie które można schować i wypuścić pod wodą, pozwala na zamortyzowanie kolizji z niewidzialną przeszkodą, oraz umożliwia samodzielne opuszczenie akwenu, lub wjazd do niego w miejscach, gdzie znajduje się łagodnie opadający, utwardzony brzeg. Podobną umiejętność posiada m.in. ultralekki wodnosamolot SeaMax produkowany przez brazylijską firmę Airmax. Dornier S-Ray 007 posiada umieszczony pod kadłubem ster, ułatwiający sterowanie samolotem na wodzie przy niewielkich prędkościach. Zbiorniki paliwa mogące pomieścić 100 litrów paliwa pozwalają na odbycie 850 km odcinka bez międzylądowania.

Pierwszy lot[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy lot wodnosamolotu Dornier S-Ray 007 odbył się 14 lipca 2007 roku we Friedrichshafen. Za sterami zasiadł pilot doświadczalny Gerhard Thalhammer.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]