Dounreay Nuclear Power Development Establishment

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Elektrownia jądrowa Dounreay
Dounreay Nuclear Power Development Establishment
Ilustracja
Położenie na mapie Highland
Mapa lokalizacyjna Highland
Elektrownia jądrowa Dounreay
Elektrownia jądrowa Dounreay
Położenie na mapie Szkocji
Mapa lokalizacyjna Szkocji
Elektrownia jądrowa Dounreay
Elektrownia jądrowa Dounreay
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Elektrownia jądrowa Dounreay
Elektrownia jądrowa Dounreay
Ziemia58°34′41,30″N 3°45′08,39″W/58,578139 -3,752331
Państwo  Wielka Brytania
Status W trakcie demontażu
Właściciel United Kingdom Atomic Energy Authority
Operator United Kingdom Atomic Energy Authority
Bloków energetycznych 2
Łączna wygen. moc elektry. 0,54 (reaktor DTR) + 7,14 (reaktor PWR) TWh

Dounreay Nuclear Power Development Establishment – nieczynny ośrodek badań jądrowych koło szkockiego miasta Thurso, w hrabstwie Caithnness. Utworzony w 1955 na potrzeby United Kingdom Atomic Energy Authority (UKAEA) w celu badań nad reaktorami powielającymi. Stanowił także eksperymentalną elektrownię jądrową.

Zlokalizowane były tam dwa reaktory prędkie i jeden termiczny, a także linie do przetwarzania paliwa jądrowego. Pierwszy z reaktorów otoczony był 42 metrowej średnicy stalową kopułą (wyprodukowaną przez Motherwell Bridge Company), nadal stanowiącą część krajobrazu okolicy.

Od 1 kwietnia 2005 ośrodek jest własnością brytyjskiej państwowej agencji Nuclear Decommissioning Authority (NDA), a UKAEA pozostaje operatorem placówki. Trwają tam prace demontażowe infrastruktury, które wycenione zostały na 2,9 miliarda GBP. Do 2036 ośrodek ma podlegać kontroli i nadzorowi. Po 2036 teren ma zostać odłogiem.

Reaktory[edytuj]

Drugi uruchomiony reaktor ośrodka (a pierwszy, którego budowę rozpoczęto). Budowa kosztowała ok. 15 milionów GBP. Stanowił reaktor powielający chłodzony potaskiem sodu, z 24 pętlami obiegu pętlowego. Paliwem był metaliczny uran stabilizowany molibdenem, w koszulce niobowej. Później również stosowano tlenek uranu.
Pierwszy reaktor w ośrodku, który osiągnął stan krytyczny. Budowę rozpoczęto 1 marca 1955, a stan krytyczny osiągnął w maju 1958. Prowadzono na nim badania dotyczące wpływu promieniowania neutronów na elementy konstrukcyjne rdzeni reaktorów jądrowych. Reaktor został wyłączony w 1969, a badania przeniesiono do Harwell Laboratory. Reaktor miał moc elektryczną netto 11 MW.
Trzeci reaktor w ośrodku DNPDE. Rozpoczął pracę komercyjną 1 lipca 1976. Był to również reaktor prędki, typu basenowego, chłodzony ciekłym sodem, z paliwem MOX. Jego wyłączenie w 1994 zakończyło działalność ośrodka jako wytwórcy energii elektrycznej. Urządzenia kontrolne reaktora zostaną wystawione jako eksponat w London Science Museum w roku 2016

Bibliografia[edytuj]