Dwór Winnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór Winnica
Obiekt zabytkowy nr rej. 508 z 5.06.1979[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Winnica
Adres Winnica 17
Typ budynku dwór
Architekt Józef Huss
Inwestor {{{inwestor}}}
Rozpoczęcie budowy II poł. XIX w.
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko lewej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Dwór Winnica”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Dwór Winnica”
Ziemia52°40′59″N 19°29′42″E/52,683056 19,495000
Strona internetowa

Dwór Winnica – zabytkowy dwór we wsi Winnica, gmina Brudzeń Duży, powiat płocki, województwo mazowieckie. Wybudowany w II poł. XIX wieku według projektu architekta Józefa Hussa dla rodziny Ciółkowskich[2].

Majątek Winnica[edytuj | edytuj kod]

W roku 1789 wieś należała do rodziny Winnickich[3]. Już wcześniej część majątku należała do Ciółkowskich i pozostawała w ich rękach do schyłku XIX wieku. Około 1825 roku w rękach Dominika Ciółkowskiego[4], członka Towarzystwa Rolniczego w Królestwie Polskim[5].

Ostatnim właścicielem majątku Winnica była E. Łępicka. Po II wojnie światowej majątek o pow. 146,7 ha został przejęty przez Państwowy Fundusz Ziemi i rozparcelowany. Dwór z przyległym parkiem (10 ha) przejęła Gmina Brudzeń Duży.[6]

W latach 1955-1965 w budynku dworu mieściła się Izba Porodowa, następnie został podzielony i przeznaczony na mieszkania komunalne[2]. W roku 1990 dwór trafił w ręce prywatne.

Dwór i park[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe elementy założenia stanowiły: dwór, park krajobrazowy, zabudowania gospodarcze, sad i warzywnik. Aktualnie pozostały jedynie dwór oraz pozostałości parku dworskiego.

Budynek dworu jest murowany i otynkowany, zbudowany na planie prostokąta, z dodatkową oficyną w części południowo-wschodniej. Dach naczółkowy, kryty blachą. Wnętrza wielokrotnie przebudowywane, nie zachowały pierwotnego układu ani wystroju.

Oryginalnie park miał ok. 6 ha powierzchni, drzewostan parku tworzyły gatunki rodzimego pochodzenia, na jego terenie znajdowały się 3 stawy, park nie był ogrodzony[2]. Obecnie pozostało ok. 1,3 ha pierwotnego założenia parkowego z najstarszymi drzewami w wieku 120-150 lat.

Cały zespół dworsko-parkowy zlokalizowany jest na skraju jaru, w bezpośrednim sąsiedztwie otuliny Brudzeńskiego Parku Krajobrazowego. Budynek dworu oraz park są dostępne z zewnątrz. Aktualnie w trakcie prac porządkowych[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo mazowieckie. 2020-09-30.
  2. a b c Ewidencja Parku Zabytkowego w Winnicy, Warszawa 1987.
  3. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XIII, dir.icm.edu.pl [dostęp 2020-01-22].
  4. Piotr Libicki, Marcin Libicki, Dwory i pałace wiejskie na Mazowszu, wyd. I poprawione, Poznań 2013, s. 490, ISBN 978-83-7301-826-6.
  5. Członkowie Towarzystwa Rolniczego z 1861 r. [dostęp 2020-01-22].
  6. Anna Stognowska, Reforma rolna w powiecie płockim, „Rocznik Muzeum Mazowieckiego” (9), 1977, s. 74, ISSN 0137-3315.
  7. Dwór Winnica – Winnica 17, Dwór Winnica – Winnica 17 [dostęp 2020-01-22] (pol.).