Dysymilacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dysymilacja (rozpodobnienie, odpodobnienie) - jeden z podstawowych zależnych procesów fonetycznych, polegający na zaniku podobieństwa głosek (niekoniecznie sąsiednich).

Przykładem może być litewskie eglė z praindoeuropejskiego edla: (jodła). Jest to dysymilacja prewencyjna - dl > gl wobec tendencji dl > ll > l (zobacz asymilacja).

Inny przykład: w języku praindoeuropejskim grupy tt, dd, ddh przeszły na granicy dwóch morfemów w tst, dzd, dzdh czego śladem jest np. het. atsteni < pie. ad-te- 'jecie' (porównaj gr. ēdomai, skr. ádmi 'jem')

W języku fińskim występuje na granicy dwóch wyrazów.


Tak zwana dysymilacja szumiących w języku polskim to przykład odpodobnienia ogólnowyrazowego, np. żgliszcze > zgliszcze

Zobacz też[edytuj]