Kazimierz Polański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kazimierz Czesław Polański (ur. 6 kwietnia 1929 w Brzozdowcach, woj. lwowskie, zm. 7 lutego 2009 w Katowicach) – polski lingwista (językoznawca ogólny, slawista i anglista), profesor zwyczajny nauk humanistycznych, współtwórca polskiej teorii językoznawczej oraz współautor i redaktor fundamentalnych prac językoznawczych, m.in. Encyklopedii językoznawstwa ogólnego, Słownika syntaktyczno-generatywnego czasowników polskich. Łącznie był autorem 150 publikacji naukowych, w tym 11 książek.

Członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk (od 1998) i Polskiej Akademii Umiejętności (od 1993), doktor honoris causa Uniwersytetu Opolskiego (2003)[1], Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie[2][3] (2004) oraz Uniwersytetu Śląskiego (2008)[4], honorowy profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek prezydium i przewodniczący Komitetu Językoznawstwa PAN, członek Centralnej Komisji ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych przy Prezesie Rady Ministrów, polski delegat do Permanent International Committee of Linguists.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Morfologia zapożyczeń niemieckich w języku połabskim (1962) - doktorat
  • Słownik etymologiczny języka Drzewian połabskich (1962-64)
  • Składnia zdania złożonego w języku górnołużyckim (1967) - habilitacja
  • Linguistica Silesiana, Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego (od 1974) - redaktor czasopism
  • Słownik terminologii językoznawczej
  • Encyklopedia języka polskiego
  • Encyklopedia językoznawstwa ogólnego
  • Gramatyka języka połabskiego (pod redakcją Jana Okuniewskiego) wydanie elektroniczne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]