Dziennik Warszawski (1825–1829)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dziennik Warszawski
Częstotliwość miesięcznik
Państwo Polska 
Pierwsze wydanie 1825
Ostatnie wydanie 1829

Dziennik Warszawskimiesięcznik o charakterze naukowo-literackim ukazujący się w Warszawie od 1825 do 1829 roku.

Początkowo był wydawany przez Michała Podczaszyńskiego i Maurycego Mochnackiego, później przez Jana Kazimierza Ordyńca.

Stanowił kontynuację „Pamiętnika Warszawskiego”. Redakcja miesięcznika była związana z romantyzmem, w piśmie ukazywały się więc publikacje istotnie dla literatury romantycznej: w drugim numerze tego pisma zamieszczono rozprawę O duchu i źródłach poezji w Polszcze, a także Myśli o literaturze polskiej Michała Grabowskiego, poezje Adama Mickiewicza, utwory Seweryna Goszczyńskiego, Józefa Bohdana Zaleskiego, rozprawy Joachima Lelewela.

Od roku 1829 pismo traciło na popularności. Próbowano je kontynuować, wydając „Dekameron Polski”, nie przyniosło to jednak oczekiwanych skutków.