Edward Brudzewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Edward Brudzewski (ur. 1838, zm. 1908), ziemianin polski, uczestnik powstania styczniowego, zaprzyjaźniony z dramatopisarzem Stanisławem Wyspiańskim.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z Wielkopolski. Kształcił się w zakresie agronomii we Wrocławiu, w czasie studiów będąc członkiem Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego (1859). Potem odbył służbę wojskową w szeregach pruskiej kawalerii. Po wybuchu powstania styczniowego walczył w stopniu oficerskim w oddziale Apolinarego Kurowskiego, dowodził szwadronem jazdy. Używał w okresie powstania pseudonimu Nałęcz. Został ranny pod Miechowem.

Po powstaniu internowany przez władze austriackie w Krakowie, zbiegł niebawem do Francji i przez pewien czas przebywał na emigracji. Powróciwszy do kraju osiadł i gospodarował w podkrakowskich Korabnikach. Tu poznał Wyspiańskiego, który był kolegą szkolnym jego synów Karola i Kazimierza. Wyspiański często przyjeżdżał do Korabnik i zaprzyjaźnił się z weteranem powstania; ślady tej znajomości można odnaleźć w dramacie Wyzwolenie.

Zmarli powstańcy 1863 roku zostali odznaczeni przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego 21 stycznia 1933 roku Krzyżem Niepodległości z Mieczami[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzenie o nadaniu Krzyża Niepodległości z mieczami poległym i zmarłym Powstańcom 1863 r. (M.P. z 1933 r. nr 24, poz. 32).