Edwarda Mark
Wygląd
Data śmierci |
1994 |
---|---|
Zawód, zajęcie |
Edwarda (Estera) Mark, z domu Goldhar (jid. עדווארדא (אסתר) מארק; zm. 1994) – polska historyk ruchu robotniczego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pracowała w Zakładzie Historii Partii przy KC PZPR. Była żoną Bernarda Marka (1908-1966), dyrektora Żydowskiego Instytutu Historycznego. W 1969 roku usunięto ją PZPR. Motywem wyrzucenia było odrębne stanowisko Edwardy Mark w kwestii istnienia państwa Izrael oraz posiadanie córki w tym państwie. Edwarda Mark wyemigrowała do Izraela, gdzie zmarła w 1994 roku[1].
Wybrane publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Dziennik bojowy Dowództwa II Obwodu Armii Ludowej z lipca 1944 r., Warszawa 1959.
- Dziennik bojowy I Brygady AL Ziemi Krakowskiej im. Bartosza Głowackiego, dziennik do dr. podała i przypisy oprac. Edwarda Mark, Warszawa 1964.
- Z dziejów walk partyzanckich na Podhalu, do dr. przygot., wstępem i przypisami opatrzyła Edwarda Mark, Warszawa 1965.
- (przekład) Serafim Aleksiejew („Serafim”), Zginęli bez wieści, przetł. z jęz. ros. i przygotowała do druku E. Mark, Warszawa 1968.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tomasz Siewierski, Komuniści i historycy. Polski ruch robotniczy w badaniach uczonych w PRL – wybrane aspekty [w:] Partia komunistyczna w Polsce. Struktury - ludzie - dokumentacja, pod red. Dariusza Magiera, Lublin – Radzyń Podlaski 2012, s. 463-479.
- Tadeusz Rutkowski, Nauki historyczne w Polsce 1944-1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2007, s. 293, 333.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tomasz Siewierski, Komuniści i historycy. Polski ruch robotniczy w badaniach uczonych w PRL – wybrane aspekty [w:] Partia komunistyczna w Polsce. Struktury - ludzie - dokumentacja, pod red. Dariusza Magiera, Lublin – Radzyń Podlaski 2012, s. 466.