Egnacjusze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Via Egnatia zbudowana przez Cnaeusa Egnatiusa

Egnacjusze (gens Egnatia, Egnatii) – ród rzymski (gens) pochodzenia samnickiego. Przynajmniej niektórzy jego członkowie osiedlili się w Teanum. Prawdopodobnie pod koniec wojny ze sprzymierzeńcami większość z nich przeniosła się do Rzymu – wiadomo, że dwóch przyjęto do Senatu [Cic. Pro Cluent. 48]. Wydaje się jednak, że jedna z gałęźi rodu pozostała w Teanum – Cyceron w jednym z listów do Attyka [ad Att. VI 1] wymienia bowiem Egnatiusa Sidicinusa.

Znamy następujące cognomina rodu: Celer, Maximus, Rupus i Veratius.

Jest możliwe, że od tego nomen gentilicium pochodzą imiona Ignacy i Ignacja[1]

Osoby o imieniu Egnatius[edytuj | edytuj kod]

  1. Gellius Egnatius – IV/III w. p.n.e. – wódz Samnitów, przywódca w trzeciej wojnie samnickiej.
  2. Marius Egnatius – I w. p.n.e. – uczestnik wojny ze sprzymierzeńcami.
  3. Egnatius – I w. p.n.e. – poeta.
  4. Gnaeus Egnatius – I w. p.n.e. – senator.
  5. Egnatius – I w. p.n.e. – syn Gnaeusa Egantiusa, senator
  6. Egnatius – I w. p.n.e. – towarzysz Krassusa w wyprawie przeciw Partom
  7. Egnatius Sidicinus – I w. p.n.e. – wymieniony przez Cycerona
  8. Publius Egnatius Celer – I w. n.e. – filozof ze szkoły stoickiej.

Osoby o imieniu Egnatia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Grzenia, Słownik imion, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 2002