Ejalet
.png)
Ejalet[1] (tur. eyalet[2.1]) – największa[3] jednostka administracyjna w Imperium osmańskim oznaczająca prowincję[2.1]. Słowo ejalet weszło do użytku w latach 90 XVI wieku zastepując wcześniej używane określenie tur. beylerbeylik[3]. Prowincją zarządzał bejlerbej[4.1], pasza z tytułem wali (tur. vali), który oznaczał "gubernatora", "namiestnika". Każdy ejalet dzielił się na sandżaki[1].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Prawdopodobnie w początkowych latach (1389-1402) panowania Bajazyda I ustanowiony został pierwszy podział państwa na 2 prowincje, Rumelię (Rumeli) na kontynencie europejskim) oraz Anatolię (Anadolu) w Azji Mniejszej. W latach 90 XIV w. Bajazyd w wyniku swoich podbojów na wschodzie utworzył trzecią prowincję Rum z stolicą w Amasya. W wyniku przyłączeniu Karamanu w 1468 powstała czwarta prowincja z stolicą w Konyi. Spis z 1527 wymienia 8 prowincji, w tym Egipt, Syrię, Diyarbakir i Kurdystan. W 1609 spis Ajn Alego wymienia 32 prowincje[4.2]. W 1864 dokonano reformy ujednolicającej podziała państwa, wzorując się francuskim podziale administracyjnym. Ejalety zostały zastąpione przez wilajety[2.2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Księga podróży Ewliji Czelebiego. Zygmunt Abrahamowicz (red.). Książka i Wiedza, 1969, s. 462.
- ↑ Jan Reychman: Historia Turcji. Wrocław: Ossolineum, 1973.
- ↑ a b Selcuk Aksin Somel: The A to Z of the Ottoman Empire. Scarecrow Press, s. 88. ISBN 978-1-4617-3176-4.
- ↑ Colin Imber: Imperium Osmańskie, 1300–1650. Wyd. II. Kraków: Wydawnictwo Astra, 2023. ISBN 978-83-66625-97-6.