Elektroniczna Legitymacja Studencka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wzór legitymacji.

Elektroniczna Legitymacja Studencka (ELS) – rodzaj legitymacji, nowa postać tradycyjnej papierowej legitymacji studenckiej.

Została wprowadzona przepisami Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 listopada 2006 w sprawie dokumentacji przebiegu studiów[1].

Elektroniczna Legitymacja Studencka ma formę karty z tworzywa sztucznego z wbudowanym procesorem, a jej wzór graficzny jest jednolity dla wszystkich uczelni i został określony w ww. rozporządzeniu.

Legitymacja wyposażona jest w chip stykowy oraz może być wyposażona w bezstykowy interfejs Mifare. Według rozporządzenia jest ona dokumentem poświadczającym status studenta. Dodatkowo może być ona wykorzystywana jako karta biblioteczna, karta dostępu do laboratoriów, bilet komunikacji miejskiej itp.

Legitymacja jest dokumentem uprawniającym studenta do ulgowych (-50%) przejazdów komunikacją miejską oraz - do ukończenia 26. roku życia - do ulgowych przejazdów koleją i autobusami na podstawie odrębnych przepisów. Data ważności legitymacji studenckiej jest zapisana w postaci elektronicznej na chipie stykowym oraz zamieszczona na hologramie naklejanym co semestr na rewersie.

Jako że znaczna część ELSów wydawanych przez polskie uczelnie wyposażona jest w interfejs bezstykowy, wiele spółek komunikacji miejskiej (m.in. Łódź, Warszawa, Wrocław, Kraków, Poznań, Lublin) wprowadziło możliwość przystosowania tych dokumentów jako nośników elektronicznych biletów okresowych używanych w tych miastach.

Przypisy