Ender Wiggin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ender (właśc. Andrew Wiggin, zwany też Enderem Ksenobójcą i Mówcą Umarłych) – postać fikcyjna, główny bohater Sagi Endera, napisanej przez Orsona Scotta Carda.

Ender jest obdarzony wybitną inteligencją, zdolnościami przywódczymi, ale i empatią, współczuciem i samokrytycyzmem. Umie przełamywać schematy, by osiągnąć cel. To powoduje, iż potrafi sprostać najwyższym wyzwaniom, zarówno w wojnie kosmicznej, jak i docieraniu do serc ludzi.

Książki w których pojawia się Ender[edytuj | edytuj kod]

  • Gra Endera – Ender będąc jeszcze dzieckiem, zostaje dowódcą w wojnie z robalami i nieświadomie doprowadza do niemal kompletnej ich zagłady.
  • Mówca Umarłych – Ender jest młodym mężczyzną, pomaga na planecie Lusitania rozwiązać zagadkę inteligentnej rasy zwanej pequeninos,
  • Ksenocyd – Ender jest dojrzałym mężczyzną próbującym ratować Lusitanię przed zniszczeniem przez ksenofobiczny Kongres Międzyplanetarny,
  • Dzieci Umysłu – bezpośrednia kontynuacja poprzednich dwóch książek,
  • Pierwsze spotkania w świecie Endera – zawiera cztery nowele: akcja dwóch dzieje się przed wydarzeniami opisanymi w Grze Endera (pierwsza z nich, Chłopiec z Polski, została dodana do późniejszych wydań Gry Endera), akcja trzeciej noweli stanowi trzon Gry Endera, zaś czwarta opisuje spotkanie Jane i Endera, do którego doszło po zakończeniu Gry Endera,
  • A War of Gifts: An Ender Story – krótka powieść dziejąca się w trakcie Gry Endera,
  • Ender na wygnaniu – akcja utworu toczy się w większości pomiędzy XIV a XV rozdziałem Gry Endera,
  • Cień Endera (Ender's Shadow (Wydarzenia z powieści Gra Endera chronologicznie pokrywają się w dużej mierze z akcją Cień Endera)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]