Eptatretus strickrotti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eptatretus strickrotti
Møller & Jones, 2007
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada bezżuchwowce
Gromada śluzice
Rząd śluzicokształtne
Rodzina śluzicowate
Rodzaj Eptatretus
Gatunek Eptatretus strickrotti
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Eptatretus strickrotti – gatunek bezszczękowca z rodziny śluzicowatych (Myxinidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Płn-wsch. Pacyfik. Znana tylko z wyłowionego holotypu oraz kilku prawdopodobnych obserwacji.

Cechy morfologiczne[edytuj | edytuj kod]

Osiąga 31,4 cm długości całkowitej. Nieco odmienna od innych przedstawicieli rodzaju. Ciało silnie wydłużone, o wysokości 2,9% długości całkowitej. 12 par otworów skrzelowych. 119 gruczoły śluzowe w tym 18 przedskrzelowych, 12 skrzelowych, 70 tułowiowych i 19 ogonowych. Plamek ocznych brak.

Ubarwienie ciała różowe.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Występuje na głębokości 2100-2300 m (może nawet 2900 m). Jest pierwszą śluzicą znalezioną w pobliżu kominów hydrotermalnych, oraz jedną z 4 śluzic znalezionych na głębokości powyżej 2000 m.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Eptatretus strickrotti. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eptatretus strickrotti. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 9 stycznia 2014]