Eurokody

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Eurokody – zestaw Norm Europejskich określających zasady projektowania i wykonywania konstrukcji budowlanych oraz sposoby weryfikacji cech wyrobów budowlanych o znaczeniu konstrukcyjnym, obowiązujących w państwach członkowskich Unii Europejskiej na podstawie Dokumentu Harmonizacyjnego[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie artykułu 95 Traktatu Wspólnoty Europejskiej w roku 1975 ustalono program działań w zakresie budownictwa, którego celem było usunięcie przeszkód technicznych w handlu i harmonizacja specyfikacji technicznych. Utworzono zbiór norm dotyczących projektowania konstrukcji, które początkowo były alternatywą dla reguł krajowych państw członkowskich, a ostatecznie powinny te reguły zastąpić. 12 grudnia 2003 roku, Komisja Europejska opublikowała Rekomendację 2003/887/EC, która określiła harmonogram wdrażania Eurokodów w państwach członkowskich Unii Europejskiej[2].

W Polsce Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 marca 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 56 z 2009 r., poz. 461)[3] nadano części Polskich Norm, dotyczących konstrukcji budowlanych status wycofanych, zastępując je stopniowo Eurokodami w miarę ich zatwierdzania i publikowania w języku polskim[4]. Do października 2014 przetłumaczono i opublikowano większość Eurokodów mających odniesienie do polskich warunków budowlanych, oprócz części Eurokodu 8, dotyczącego budowy konstrukcji poddanych oddziaływaniom sejsmicznym. Równocześnie jednak trwają prace nad zmianami Eurokodów w Europejskim Komitecie Normalizacyjnym, które mają zakończyć się do 2014 r. i które są na bieżąco tłumaczone przez Polski Komitet Normalizacyjny. Do 2020 planowane jest także opracowanie całkowicie nowej wersji Eurokodów, które będzie trzeba ponownie przetłumaczyć i wdrożyć w Polsce[5].

Pakiety Eurokodów[edytuj | edytuj kod]

Eurokody podzielone są na pakiety dotyczące określonych zagadnień i typów konstrukcji. Składają się na nie[1]:

EN 1990 Eurokod 0 Podstawy projektowania konstrukcji
EN 1991 Eurokod 1 Oddziaływania na konstrukcje
EN 1992 Eurokod 2 Projektowanie konstrukcji z betonu
EN 1993 Eurokod 3 Projektowanie konstrukcji stalowych
EN 1994 Eurokod 4 Projektowanie konstrukcji zespolonych stalowo-betonowych
EN 1995 Eurokod 5 Projektowanie konstrukcji drewnianych
EN 1996 Eurokod 6 Projektowanie konstrukcji murowych
EN 1997 Eurokod 7 Projektowanie geotechniczne
EN 1998 Eurokod 8 Projektowania konstrukcji ze względu na odporność na trzęsienie ziemi
EN 1999 Eurokod 9 Projektowanie konstrukcji aluminiowych

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Eurokody (pol.). Instytut Techniki Budowlanej. [dostęp 2014-10-25].
  2. COMMISSION RECOMMENDATION of 11 December 2003 on the implementation and use of Eurocodes for construction works and structural construction products (ang.). Komisja Europejska. [dostęp 2014-10-25].
  3. Dz.U. z 2009 r. Nr 56, poz. 461 Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 marca 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
  4. Eurokody (pol.). Polski Komitet Normalizacyjny. [dostęp 2014-10-25].
  5. Projektowanie konstrukcji budowlanych z wykorzystaniem Eurokodów (pol.). Polski Komitet Normalizacyjny. [dostęp 2014-10-25].