Ewangelia Doskonałości

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ewangelia Doskonałości – zaginiony apokryf pochodzenia gnostyckiego[1].

Adolf Harnack datuje apokryf na II w.[2]. Utwór został wspomniany przez Epifaniusza w Panarionie, a za nim przez Filastriusza. Obaj przedstawili tytuł apokryfu, Εύαγγέλιον Τελειώσεος (Evangelium Consummationis). Epifaniusz przypisuje autorstwo apokryfu gnostykom, Filastriusz uściśla, że byli to nikolaici[3].

Rekonstruując treść, Harnack i Hennecke proponują wyjść od cytatu Hipolita „Początkiem doskonałości jest poznanie Boga”. Pojawiły się także propozycje mające na względzie cytat Ireneusza, mówiącego o przyszłym wypełnieniu. Wypełnienie to miałoby się dokonać, kiedy to całe „ziarno światła” rozsiane po świecie zostałoby zgromadzone w jednym miejscu; taki motyw pojawia się m.in. w Ewangelii Ewy i Ewangelii Filipa[3]. Zdaniem Schneemelchera apokryf mógł bądź to opisywać ideał doskonałości i środki umożliwiające jego osiągnięcie, bądź być księgą przeznaczoną dla „doskonałych”, „wybranych”, bądź też był traktowany jako księga doskonała sama w sobie, jako najwyższa Ewangelia zawierająca sumę gnozy[4].

Przypisy

  1. Marek Starowieyski (red.): Apokryfy Nowego Testamentu. T. 1: Fragmenty. Narodzenie i dzieciństwo Maryi i Jezusa. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2005, s. 119. ISBN 83-7318-138-5.
  2. Marek Starowieyski (red.): Apokryfy Nowego Testamentu. T. 1: Fragmenty. Narodzenie i dzieciństwo Maryi i Jezusa. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2005, s. 120. ISBN 83-7318-138-5.
  3. 3,0 3,1 Wilhelm Schneemelcher: New Testament apocrypha. T. 1: Gospels and related writings. Westminster John Knox Press, 2005, s. 357. ISBN 066422721X.
  4. Wilhelm Schneemelcher: New Testament apocrypha. T. 1: Gospels and related writings. Westminster John Knox Press, 2005, s. 358. ISBN 066422721X.