Ezequiel Rescaldani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ezequiel Rescaldani
Pełne imię i nazwisko Ezequiel Edison Rescaldani
Data i miejsce urodzenia 11 czerwca 1992
Leones
Wzrost 191 cm[1]
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub SD Huesca
(wypożyczony z Atlético Nacional)
Numer w klubie 23
Kariera juniorska
Lata Klub
2009–2010 Vélez Sarsfield
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2010–2013 Vélez Sarsfield 45 (10)
2012 Quilmes (wyp.) 7 (3)
2014– Málaga CF 7 (0)
2015 Puebla (wyp.) 8 (0)
2016 Quilmes (wyp.) 13 (7)
2016– Atlético Nacional 14 (3)
2017 Talleres Córdoba (wyp.) 12 (2)
2017– SD Huesca (wyp.) 19 (0)
W sumie: 125 (25)
  1. Aktualne na: 14 kwietnia 2018.

Ezequiel Edison Rescaldani (ur. 11 czerwca 1992 w Leones) – argentyński piłkarz pochodzenia włoskiego występujący na pozycji napastnika, obecnie zawodnik Huesci.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Rescaldani pochodzi z miasta Leones w prowincji Córdoba i jest wychowankiem tamtejszego amatorskiego zespołu Sarmiento de Leones. Jako nastolatek przez krótki czas terminował w drużynach juniorskich klubów z miasta CórdobaInstituto i Belgrano – zaś w sierpniu 2009 udał się na testy do Club Atlético Vélez Sarsfield ze stołecznego Buenos Aires. Bezpośrednio po nich podpisał umowę z tym klubem, zaś po upływie roku został włączony do seniorskiej ekipy przez szkoleniowca Ricardo Garecę. W argentyńskiej Primera División zadebiutował jako osiemnastolatek, 24 września 2010 w wygranym 3:0 spotkaniu z Olimpo i już w swoim debiutanckim, jesiennym sezonie Apertura 2010 wywalczył wicemistrzostwo kraju. Pół roku później, podczas wiosennych rozgrywek Clausura 2011, zdobył natomiast z Vélezem mistrzostwo Argentyny, jednak pełnił rolę głębokiego rezerwowego, sporadycznie pojawiając się na boiskach. Premierowego gola w pierwszej lidze strzelił 1 października 2011 w wygranej 1:0 konfrontacji z San Martín.

Wiosną 2012 Rescaldani, wobec sporadycznych występów, udał się na wypożyczenie do drugoligowego Quilmes AC. Tam spędził pół roku, również będąc głównie rezerwowym, lecz na koniec rozgrywek 2011/2012 wywalczył ze swoją ekipą awans do najwyższej klasy rozgrywkowej. Bezpośrednio po tym powrócił do Vélezu, gdzie jednak wciąż nie potrafił sobie wywalczyć pewnej pozycji w wyjściowym składzie i w jesiennym sezonie Inicial 2012 osiągnął w prowadzoną przez Garecę ekipą swoje drugie mistrzostwo Argentyny. Trzeci tytuł mistrza kraju wywalczył natomiast za całokształt rozgrywek 2012/2013, tym razem będąc już jednym z ważniejszych graczy formacji ofensywnej. W styczniu 2014 za sumę 300 tysięcy euro przeszedł do hiszpańskiego Málaga CF, w którego barwach 31 marca 2014 w wygranym 2:1 meczu z Betisem zadebiutował w tamtejszej Primera División. Nie potrafił jednak znaleźć uznania w oczach trenerów – najpierw Bernda Schustera, a następnie Javiego Gracii – i był wyłącznie głębokim rezerwowym.

W lipcu 2015 Rescaldani został wypożyczony na rok do meksykańskiej ekipy Puebla FC. W tamtejszej Liga MX zadebiutował 12 sierpnia 2015 w wygranym 1:0 pojedynku z Tolucą, a w tym samym roku zdobył z klubem superpuchar Meksyku – Supercopa MX. Nie spełnił jednak pokładanych w nim oczekiwań i wobec słabych występów jego wypożyczenie zostało skrócone już po sześciu miesiącach. Bezpośrednio po tym powrócił do ojczyzny, na zasadzie wypożyczenia zasilając swój były zespół Quilmes Atlético Club, występujący już w pierwszej lidze.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2010/2011 CA Vélez Sarsfield Argentyna  Primera División 4 0
2011/2012 10 2
2011/2012 Quilmes AC Primera B Nacional 7 3
2012/2013 CA Vélez Sarsfield Primera División 22 7
2013/2014 9 1
2013/2014 Málaga CF Hiszpania  Primera División 6 0
2014/2015 1 0
2015/2016 Puebla FC Meksyk  Liga MX 8 0
2016 Quilmes AC Argentyna  Primera División 13 7
2016 Atlético Nacional Kolumbia  Categoría Primera A 14 3
2016/2017 Talleres Córdoba Argentyna  Primera División 12 2
2017/2018 SD Huesca Hiszpania  Segunda División 19 0

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ezequiel Edison Rescaldani (hiszp.). laliga.es. [dostęp 2017-08-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]