Fango

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Fango - błoto zawierające składniki mineralne. Wydobywane jest z naturalnych źródeł termalnych. Fangiem może być też tuf bazaltowy.

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło fango w Wikisłowniku

Fango topnieje w temperaturze 60 - 70 st. C, a tężeje w temp. 50 st. Fango wykorzystuje się przy pobudzaniu krążenia krwi i stymulacji układu odpornościowego, rozluźnia napięte mięśnie, łagodzi ból. Zabieg ten poprawia ogólne samopoczucie.

Zalecany w następujących dolegliwościach:

  • schorzenia po urazach i choroby ortopedyczne: ZZSK
  • obrzmienia przeciążeniowe
  • czynnościowe choroby tętnic
  • zaparcia
  • zaburzenia czynności wątroby i pęcherzyka żółciowego
  • bóle menstruacyjne
  • stany zapalne nerek i pęcherza moczowego, skłonność do tychże
  • zaburzenia psychosomatyczne i psychiczne, nerwowość

Przeciwwskazaniami są:

  • ostre choroby serca i jego niewydolność
  • stany zapalne i zaostrzenie stanów reumatycznych
  • ciąża
  • krwawienie lub wrzody żołądka i jelit
  • niedoczulica
  • gorączka

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.