Float REST

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

R.E.S.T. (Restricted Environmental Stimulation Therapy) – Terapia Ograniczonej Stymulacji Środowiskowej.

Terapia ta polega na ograniczeniu około 90% bodźców zewnętrznych. Warunki takie spełnia kabina deprywacyjna. Osoba korzystająca z kabiny, nie czuje przyciągania ziemskiego (dzięki unoszeniu się na wodzie w wysoko stężonym roztworze soli Epsom), nic nie widzi, prawie nic nie słyszy, temperatura wewnątrz dostosowana jest do temperatury skóry, wynosi około 35 °C. Na początek każdej sesji w tle słychać muzykę, która pomaga wejść w stan relaksu. Warunki te są predyktorami fal alfa i theta, charakterystycznych dla głębokiego relaksu. Mięśnie rozluźniają się, następuje wyrzut endorfin, prolaktyny, oksytocyny, usuwanie kortyzolu. Wystarczą już 3 sesje[1], aby organizm przyzwyczaił się do nowego środowiska, a uczestnik poczuł efekty płynące z tej formy terapii[2].

Inne nazwy tej techniki: Flotation REST, Floating, unoszenie na wodzie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach siedemdziesiątych Peter Suedfeld i Roderick Borrie z University of British Columbia zapoczątkowali eksperymenty nad terapeutycznymi korzyściami Float R.E.S.T. Do terapii wykorzystywano specjalnie przystosowane kapsuły relaksacyjnej Float Tank, w tej chwili wykorzystuje się również Float Room.

W latach 2012/2013 Marcin Piotrowski z Warszawy opatentował kapsułę deprywacyjną oraz zastrzegł znaki towarowe FloatRest i FloatingRest.

Znaki towarowe FloatRest oraz FloatingRest, rozwiązania konstrukcyjne kapsuły, chronione są prawnie przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej na terenie Unii Europejskiej i na świecie[potrzebny przypis].

Filozofia[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z zasadą[3] iż stan relaksu, mający zapobiegać i odreagowywać napięcie stresowe, możliwy jest przy spełnieniu bezwzględnych warunków skuteczności takich jak:

  • zminimalizowanie aktywności zmysłowej,
  • wyłączenie aktywności motorycznej,
  • obniżenie, zmienienie świadomości grawitacji.

Efekty i wpływ na organizm[edytuj | edytuj kod]

Sesje w kabinach obniżają poziom hormonów wytwarzanych podczas sytuacji stresowych między innymi kortyzolu i adrenaliny, a także obniżają ciśnienie krwi i ilość uderzeń serca w spoczynku[1]. Ponieważ stres jest ściśle związany ze wzrostem poziomu kortyzolu i adrenaliny, więc terapia float rest jest jedną z niewielu nieinwazyjnych, naturalnych metod obniżenia tych hormonów zalegających w organizmie. Osoby chore na depresję dzięki sesjom floatingu mają lepszy nastrój, lepiej śpią, mają większą ochotę na seks. Wzrasta u nich także poziom optymizmu.

Ze względu na swoje działanie terapia: usuwa skutki stresu, wycisza emocje, rozluźnia mięśnie, polepsza koncentrację i pamięć, uśmierza bóle kręgosłupa, polepsza jakość snu, redukuje ból fizyczny i psychiczny, przyspiesza leczenie kontuzji, poprawia pracę układu odpornościowego[4].

Sesje floatingu poprawiają zdolności zapamiętywania faktów, poziom rozumienia i kreatywnego zastosowania wiedzy. Im wyższy poziom nauki, tym lepsze efekty przynoszą seanse w kabinie floatingowej.

Badania potwierdzają, że zastosowanie podczas floatingu nagrań zawierających sugestiami dotyczącymi walki z nałogami, zwiększa ich skuteczność o 40%.[5]

Ośrodki[edytuj | edytuj kod]

Na świecie jest wiele miejsc, w których można skorzystać z terapii Float R.E.S.T. Od 1983 Australian Institute of Sport używa terapii floatingu do przygotowań swoich sportowców, także Milan Lab – Laboratorium klubu piłkarskiego A.C. Milan, używa kabin do przygotowań sportowych, odnowy biologicznej czy pomocy w powrocie sportowców po kontuzjach. W Polsce istnieje kilka ośrodków stosujących ten rodzaj terapii. Znajdują się one w Poznaniu, Kędzierzynie-Koźlu[6], Łodzi, Krakowie, Rzeszowie[7], Warszawie, Wrocławiu, Raciborzu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b J.W. Turner: Hormones and REST. Denver, Colorado: 1983.
  2. Hutchison, Michael., The book of floating : exploring the private sea, Nevada City, Calif.: Gateway Books and Tapes, 2003, ISBN 978-0-89556-493-1, OCLC 707092911 [dostęp 2018-10-03].
  3. H. Benson: The Relaxation Response. New York: William Morrow, 1975.
  4. J. Miller: States of Mind. Nowy York: Pantheon Books, 1983.
  5. PETER SUEDFELD, GERALDINE SCHWARTZ, Restricted Environmental Stimulation Therapy (REST) as a Treatment for Autistic Children, „Journal of Developmental & Behavioral Pediatrics”, 4 (3), 1983, s. 196–201, DOI10.1097/00004703-198309000-00009, ISSN 0196-206X [dostęp 2018-10-03].
  6. Strona główna - Float Therapy Studio Kędzierzyn-Koźle, www.flstudiospa.pl [dostęp 2018-05-10].
  7. Floating & Sauna japońska Ganbanyoku Rzeszów, Floating & Sauna japońska Ganbanyoku Rzeszów [dostęp 2018-10-03] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michael M. Hutchison: The book of floating: exploring the private sea. Nevada City, Calif.: Gateway Books and Tapes, 2003. ISBN 0-89556-118-2.
  • John Cunningham Lilly: Tanks for the Memories: Floatation Tank Talks. Gateways Books Tapes. ISBN 0-89556-071-2.
  • John Cunningham Lilly: The Deep Self. Warner Books. ISBN 0-446-33023-X.
  • John Cunningham Lilly: The Centre of the Cyclone. Marion Boyars Publishers Ltd. ISBN 0-7145-0961-2.
  • John Cunningham Lilly: The scientist: a metaphysical autobiography. Berkeley, CA: Ronin Pub., 1997. ISBN 0-914171-72-0.
  • Restricted environmental stimulation. New York: Springer, 1990. ISBN 3-540-97348-6.
  • Sven-Åke Bood: Bending and Mending the Neurosignature: Frameworks of influence by floatation-REST. Karlstad University, 2007. ISBN 978-91-7063-128-3.
  • Zdzisław Sybilski: Dezaktywizacja i aktywizacja emocji w psychoterapii. ISBN 978-83-923343-3-0.
  • Michael M. Hutchison: The book of floating: exploring the private sea. Nevada City, Calif.: Gateway Books and Tapes, 2003. ISBN 0-89556-118-2.
  • Anette Kjellgren: The experience of floatation REST (restricted Environmental stimulation technique), subjective stress and pain. Goteborg: University Sweden, 2003.
  • Baza danych UPRP: Nr zgłoszenia Tow: 424632, Klasyfikacja nicejska: 10113544, Nr.zgłoszenia:21778, Nr.prod.wył: 20710, Klasyfikacja lokareńska: 2102.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]