Folktronica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Folktronica
Pochodzenie folk, muzyka elektroniczna
Czas i miejsce powstania 2000, Wielka Brytania
Instrumenty Syntezator, Automat perkusyjny, Instrument klawiszowy, Sampler (sample tradycyjnych instrumentów – gitary basowej, perkusji)
Gatunki pokrewne Elektroniczna, Folk

Folktronica lub Electrofolk – gatunek muzyczny łączący cechy muzyki folkowej i muzyki elektronicznej, często zawierający sample instrumentów akustycznych, szczególnie strunowych, i rytmów hip-hopowych[1][2][3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Termin Folktronica został stworzony przez autora tekstów Jima Byersa na, dzisiaj nieczynnej, stronie BurnitBlue.com, podczas rozpowszechniania się wytwórni takich jak Twisted Nerve Records z Manchesteru, której współwłaścicielem jest muzyk Badly Drawn Boy, artysta wywodzący się z muzyki elektronicznej. Później terminem tym opisywano muzykę Kierana Hebdena i jego projektu Four Tet[4][5][2]. W 2001 roku postmodernistyczny artysta popowy Momus wydał płytę zatytułowaną Folktronic w której rozważnie odkrywa (i satyryzuje) połączenie gatunków[6].

Podobnym gatunkiem jest „Laptop Folk”, który jest bardziej minimalistyczny niż folktronic.

Zgodnie z The Sunday Times, głównym nagraniami gatunku są: „Pause” Four Tet, „Mother’s Daughter and Other Songs” grupy Tunng i „The Milk of Human Kindness” Caribou[7].

Przedstawiciele gatunku[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. David Smyth. Electrifying folk: Folktronica, new folk, fuzzy folk – call it what you will. Laptops are replacing lutes to create a whole new sound. „Evening Standard”, s. 31, 23 kwietnia 2004 (ang.). 
  2. a b Kitty Empire. Up front on the verge: Four Tet, aka Kieran Hebden. „The Observer”, s. 14, 27 kwietnia 2003 (ang.). 
  3. Paul Clarke: BBC – collective – folktronica (ang.). BBC, 25 lipca 2003. [dostęp 2010-04-01].
  4. Kevin Harley. Four Tet: There Is Love in You. „The Independent”, s. 24, 30 stycznia 2010 (ang.). 
  5. Jonathan Brown, Lucy Kinnear. The real school of rock. „The Independent”, s. 10, 11 lutego 2008 (ang.). 
  6. Matt LeMay: Momus: Folktronic: Pitchfork Record Review (ang.). 27 lutego 2001. [dostęp 2010-04-01].
  7. Richard Clayton: Folktronica: Encyclopedia of Modern Music (ang.). 1 lutego 2009. [dostęp 2010-04-01].
  8. Ben Ratliff. Fresh Sounds From Brazil, Straddling Jazz Past and Present. „The New York Times”, s. E5, 21 lipca 2004 (ang.). 
  9. Laurence Phelan. Discs etc: beautifully weird synths: Four Tet: Rounds domino. „The Independent on Sunday”, s. 15, 4 maja 2003 (ang.). 
  10. Fernando Cantu. Juana Molina: Embajadora de la folktrónica. „Reforma”, s. 44, 18 czerwca 2006 (hiszp.).