Forkiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Muszkieter oparty na forkiecie

Forkiet, widelec, staropol. soszka (wł. forhetta, ang. furket, cz. furketa) – podpórka lufy przy strzelaniu z hakownicy lub muszkietu. W tym celu był wykorzystywany także skrócony berdysz.

Forkiet używany był od 2. poł. XVI i zwłaszcza w XVII wieku w związku z rozpowszechnieniem muszkietu. Miał od 120 do 150 cm wysokości. Lufę opierano na metalowych widełkach osadzonych na drzewcu, który był okuty dla ułatwienia wbicia go w ziemię. W wersji współczesnej używany do broni myśliwskiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9
  • Michał Gradowski, Zdzisław Żygulski jun., Słownik uzbrojenia historycznego, PWN, Warszawa 1998, ISBN 83 01 12390 7