Francesco d’Errico

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Francesco d’Errico
arcybiskup tytularny Samosaty
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1862
Castel Baronia
Data śmierci 31 października 1957
Biskup Alghero
Okres sprawowania 1914-1938
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 20 września 1884
Nominacja biskupia 8 września 1914
Sakra biskupia 25 października 1914
Sukcesja apostolska
Konsekrator Antonio Agliardi
Współkonsekratorzy Pietro Alfonso Jorio
Americo Bevilacqua

Francesco d’Errico (ur. 5 czerwca 1862 w Castel Baronia, zm. 31 października 1957) – włoski duchowny katolicki, biskup diecezjalny Alghero w latach 1914-1938.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Święcenia kapłańskie otrzymał 20 września 1884 roku.

8 września 1914 papież Benedykt XV mianował go ordynariuszem diecezji Alghero. Sakry udzielił mu kardynał Antonio Agliardi. Na emeryturę przeszedł 8 października 1938 i otrzymał wówczas biskupią stolicę tytularną Samosata.

Od śmierci w styczniu 1957 francuskiego biskupa Alexandre Caillota był najstarszym żyjącym katolickim hierarchą.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Alexandre Caillot
Najstarszy żyjący biskup katolicki Następca
Alfonso Carinci