Francisco de Montejo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Francisco de Montejo "el Mozo" zwany Młodszym (ur. w roku 1508 w Salamance, zm. w 1565 na Méridzie) – konkwistador hiszpański, zdobywca Jukatanu dla Hiszpanii, syn Francisca de Montejo y León i kuzyn Francisco de Montejo (el Sobrino), założyciela Valladolid[1].

W roku 1537 z rozkazu ojca wyruszył na podbój Jukatanu, którego obrońcy wyparli Hiszpanów dwa lata wcześniej. Młodszy Montejo założył - w miejscu dawnego miasta Majów, Chanputun na wybrzeżu półwyspu - umocniony punkt wypadowy, skąd rozpoczął wyprawę na północ zajmując, w roku 1540, silnie bronione przez Indian miasto Kimpech.

Z tego miejsca podjął szereg ekspedycji zbrojnych w kierunku serca półwyspu, a w roku 1542, po opanowaniu prawie całego terytorium, założył - na gruzach innego miasta Majów - Méridę. W roku 1546, po zdławieniu ostatniego powstania zjednoczonych plemion, zaprowadził we wschodnim Jukatanie hiszpańskie porządki. Rok wcześniej ojciec mianował go gubernatorem Jukatanu i wyspy Cozumel.

Po zakończeniu walk osiadł na stałe w Méridzie, która stała się głównym miastem regionu, a po roku 1821 stolicą stanu Jukatan. Zbudował tam swój pałac[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Valladolid / Ek Balam, „Yucatán Today. The Traveler's Companion”, Año 31 No. 366, 2018 (ang. • hiszp.).
  2. Stephen Wolf (pod red.): Cancún, Cozumel, Yucatán Peninsula. Fodor's, 1999, s. 140-142, seria: Fodor's 2000. ISBN 10516336.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • I.P. Magidowicz, Historia poznania Ameryki Środkowej i Południowej, Warszawa 1979, ​ISBN 83-01-00101-1
  • Carl Waldman i Alan Wexler, Encyclopedia of Exploration, New York 2003, ​ISBN 0-8160-4678-6