Frankolin obrożny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Frankolin obrożny
Francolinus francolinus[1]
(Linnaeus, 1766)
Ilustracja
samiec
Ilustracja
samica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Podrodzina bażanty
Plemię Gallini
Rodzaj Francolinus
Gatunek frankolin obrożny
Synonimy
  • Tetrao Francolinus Linnaeus, 1766[2]
Podgatunki
  • F. f. francolinus (Linnaeus, 1766)
  • F. f. arabistanicus Zarudny & Härms, 1913
  • F. f. bogdanovi Zarudny, 1906
  • F. f. henrici Bonaparte, 1856
  • F. f. asiae Bonaparte, 1856
  • F. f. melanonotus Hume, 1888
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Frankolin obrożny[4], frankolin[5] (Francolinus francolinus) – gatunek ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Jest ptakiem lęgowym w Azji Zachodniej i Południowej, został sztucznie wprowadzony w Toskanii.

Jaja frankolina obrożnego

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków F. francolinus[6][2]:

  • F. francolinus francolinusCypr i Anatolia na południe do Izraela i na wschód do Iranu i Turkmenistanu.
  • F. francolinus arabistanicus – środkowy i południowy Irak, południowo-zachodni Iran.
  • F. francolinus bogdanovi – południowy Iran, południowy Afganistan, południowo-zachodni Pakistan.
  • F. francolinus henrici – południowy Pakistan, zachodnie Indie.
  • F. francolinus asiae – zachodnie i środkowe Indie, Nepal, Bhutan.
  • F. francolinus melanonotus – wschodnie Indie, Bangladesz.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Ptak o długości ciała wynoszącej około 30 cm i rozpiętości skrzydeł około 50 cm. Osiąga masę ciała 0,4–0,55 kg[5].

Status[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje frankolina obrożnego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Trend liczebności populacji uznaje się za stabilny[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Francolinus francolinus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Black Francolin (Francolinus francolinus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
  3. a b Francolinus francolinus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Gallini Brehm,CL, 1831 (wersja 2020-07-21). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-08-27].
  5. a b Przemysław Busse (red.), Zygmunt Czarnecki, Andrzej Dyrcz, Maciej Gromadzki, Roman Hołyński, Alina Kowalska-Dyrcz, Jadwiga Machalska, Stanisław Manikowski, Bogumiła Olech: Ptaki. T. I. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 163, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0563-0.
  6. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Pheasants, partridges, francolins (ang.). IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-08-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Sterry, Andrew Cleve, Andy Clements, Peter Goodfellow: Ptaki Europy: przewodnik ilustrowany. Warszawa: Świat Książki, 2007. ISBN 978-83-247-0818-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]