Gąsior (narzędzie kary)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy gąsiora jako narzędzia kary. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Gąsior
Der Pranger — noch leer.jpg
Głowa i ręce umieszczone w gąsiorze
Gąsior na XIX rycinie. Osobą ukaraną jest Tytus Oates

Gąsior – przyrząd do wykonywania kary za drobniejsze występki. Powszechnie mylnie zwany dybami.

Składał się z dwóch słupków i dwóch desek zamykanych pomiędzy nimi. W deskach wycięte były otwory na ręce i szyję. Człowieka zamykano w gąsiorze na godzinę lub dłużej „w takiej postawie jakby chodził po ziemi na czworakach”. Kara gąsiora nie sprawiała wielkich cierpień fizycznych i działała głównie psychologicznie (publiczny wstyd). W razie recydywy bywała wzmacniana przez dodanie „cięgi postronkowej” (chłosty sznurem). Gąsiory znajdowały się przy domach wójtów, sołtysów, na rynkach miejskich i dziedzińcach dworskich.

Wynalazek ten najprawdopodobniej sprowadzono z Niemiec, gdzie miał też taką samą nazwę (Gänserich).

Replika historycznego gąsiora jest jedną z atrakcji towarzyszących interaktywnym pokazom poświęconym historiom i legendom toruńskim w Domu Legend Toruńskich[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dom Legend Toruńskich. domlegend.pl. [dostęp 2013-07-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aleksander Brückner: Encyklopedia staropolska. Wyd. pierwsze fotooffsetowe. Warszawa: PWN, 1990.
  • Zygmunt Gloger: Encyklopedia staropolska. Wyd. II. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1972.