Gacek sardyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gacek sardyński
Plecotus sardus
Mucedda, Kiefer, Pidinchedda & Veith, 2002
Gacek sardyński
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Rodzina mroczkowate
Rodzaj Plecotus
Gatunek gacek sardyński
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Gacek sardyński (Plecotus sardus) – gatunek ssaka z rzędu nietoperzy, podobny do gacka alpejskiego (Plecotus macrobullaris, syn. Plecotus alpinus) i gacka szarego, odkryty jako nowy dla nauki w roku 2002. Jest endemitem włoskiej wyspy Sardynii, która jest jego jedynym miejscem występowania na świecie. Charakteryzuje się równowąskim prąciem (u gacka brunatnego zwęża się ono od nasady ku szczytowi, zaś u gacka szarego przyjmuje buławkowaty kształt), zaś od gacka alpejskiego różni się brakiem trójkątnej plamki na dolnej wardze. Dotychczas znany z zaledwie kilku stanowisk, zlokalizowanych w wapiennych górach w centralnej części wyspy. O jego biologii wiadomo niewiele – nieliczne okazy znaleziono w krasowych jaskiniach lub odłowiono w sieci w pobliżu sztucznego zbiornika wodnego.

Przypisy

  1. Plecotus sardus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).

Bibliografia[edytuj]

  1. Mucedda M., Kiefer A., Pidinchedda E., Veith M. 2002. A new species of long-eared bat (Chiroptera, Vespertilionidae) from Sardinia (Italy). Acta Chiropterologica 4 (2): 121-135.