Geoff Brabham

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Geoff Brabham
Brabham w 1990 roku
Brabham w 1990 roku
Kraj  Australia
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1952
Sydney
Sukcesy

1975: Australijska Formuła 2 (mistrz)
1979: Amerykańska Formuła Super Vee (mistrz)
1981: Can-Am (mistrz)
1982: USAC National Championship (wicemistrz)
1988-1991: IMSA Camel GTP Championship (mistrz)
1993: Sandown 500 (zwycięzca)
1993: Sandown 500 (zwycięzca w klasie V8)
1993: 24h Le Mans (zwycięzca w klasie C1)
1995: Gold Coast Champ Car Super Touring Cup (wicemistrz)
1995, 1997: Australian Super Touring Championship (wicemistrz)
1996: Australian Grand Prix - Super Touring Support Races (zwycięzca)
1997: Bathurst 1000 (zwycięzca)

Geoff Brabham (ur. 20 marca 1952 w Sydney) – australijski kierowca wyścigowy.

Kariera[edytuj]

Brabham rozpoczął karierę w międzynarodowych wyścigach samochodowych w 1974 roku od startów w Australijskiej Formule Ford, gdzie pięciokrotnie stawał na podium, w tym raz na jego najwyższym stopniu. Z dorobkiem 56 punktów uplasował się tam na trzeciej pozycji w klasyfikacji generalnej. W tym samym roku w wyścigu Hardie-Ferodo 1000 uplasował się na ósmym miejscu. W późniejszych latach Australijczyk pojawiał się także w stawce Australijskiej Formuły 2, Sandown 250, Australijskiej Formuły 1, Brytyjskiej Formuły 3 - Brands Hatch Paul Nicholas Trophy, Brytyjskiej Formuły 3 - Mallory Park Griffin Golden Helmet, Brytyjskiej Formuły 3 BRDC Shellsport, Brytyjskiej Formuły 3 BARC, Europejskiej Formuły 3, Brytyjskiej Formuły 3 BRDC Vandervell, World Cup International Formula 3 Trophy, USAC Mini-Indy Series, Shellsport F1 Series, SCCA Citicorp Can-Am Challenge, Amerykańskiej Formuły Super Vee, Atlantic Championship, World Challenge for Endurance Drivers, Północnoamerykańskiej Formuły Atlantic, SCCA Citicorp Can-Am Challenge, SCCA Budweiser Can-Am Challenge, Champ Car, USAC Gold Crown Championship, IMSA Camel GT Championship, Australian Drivers' Championship, IMSA Camel GTP Championship, All Japan Sports Prototype Car Endurance Championship, World Sports-Prototype Championship, IMSA Camel GTO, International Race Of Champions, 24-godzinnego wyścigu Le Mans, IMSA Exxon Supreme GT Series, Sandown 500, Tooheys 1000, IMSA World Sports Car Championship, NASCAR Winston Cup, Clipsal 2.0L Super Touring Car Trophy, Gold Coast Champ Car Super Touring Cup, Australian Super Touring Championship, Bathurst Super Touring Races, Formula 1 Super Touring support race, Super Touring GT-P Race, Bathurst 1000, 12-godzinnego wyścigu Sebring, New Zealand Racing Drivers Club Series, FAI 1000 Classic oraz Shell Championship Series.

Wyniki w 24h Le Mans[edytuj]

Rok Zespół Partnerzy Samochód Klasa Okr. Poz. Klasa
Poz.
1989 Japonia Nissan Motorsport Stany Zjednoczone Chip Robinson
Holandia Arie Luyendyk
Nissan R89C C1 250 NU NU
1990 Stany Zjednoczone Nissan Performance Technology Inc. Stany Zjednoczone Chip Robinson
Irlandia Derek Daly
Nissan R90CK C1 251 NU NU
1993 Francja Peugeot Talbot Sport Francja Éric Hélary
Francja Christophe Bouchut
Peugeot 905 Evo 1B C1 375 1 1

Życie prywatne[edytuj]

Jest synem trzykrotnego mistrza świata Formuły 1 Jacka Brabhama. Jego bracia Gary i David, a także jego syn Matthew są również kierowcami wyścigowymi.

Bibliografia[edytuj]