Przejdź do zawartości

Giorgi Goczoleiszwili

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Giorgi Goczoleiszwili
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

14 lutego 2001
Kutaisi, Gruzja

Wzrost

178 cm

Pozycja

obrońca

Informacje klubowe
Klub

Szachtar Donieck

Numer w klubie

16

Kariera juniorska
Lata Klub
Saburtalo Tbilisi
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2020–2022 Saburtalo Tbilisi 69 (8)
2023– Szachtar Donieck 31 (1)
2024–2025 → FC Kopenhaga (wyp.) 21 (1)
2025–2026 → Hamburger SV (wyp.) 24 (0)
W sumie: 145 (10)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2021–2023  Gruzja U-21 11 (1)
2022–  Gruzja 20 (0)
W sumie: 31 (1)
  1. ↑ Aktualne na: 2 czerwca 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 2 czerwca 2026.
Odznaczenia
Order Honoru (Gruzja)

Giorgi Goczoleiszwili (ur. 14 lutego 2001 w Kutaisi) – gruziński piłkarz występujący na pozycji obrońcy w niemieckim klubie Hamburger SV, do którego jest wypożyczony z Szachtara Donieck oraz w reprezentacji Gruzji. Wychowanek Saburtala Tbilisi.

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

Goczoleiszwili występował w młodzieżowych drużynach Saburtala Tbilisi[1]. W 2020 w barwach tego zespołu zadebiutował w Erownuli Liga[2]. W 2021 zdobył z nim Puchar Gruzji[3]. Łącznie dla Saburtala rozegrał 69 ligowych spotkań, w których strzelił 8 goli[2]. Na początku 2023 przeszedł do Szachtara Donieck[4]. Z tym klubem wywalczył dwa tytuły mistrza Ukrainy (2023, 2024) oraz puchar kraju (2024)[3]. 29 lipca 2024 udał się na wypożyczenie na jeden sezon z opcją wykupu do FC Kopenhaga[5]. W duńskim klubie rozegrał 21 spotkań w Superligaen, w których zdobył jedną bramkę[2]. Zdobył z nim mistrzostwo oraz Puchar Danii[3]. 7 sierpnia 2025 został ponownie wypożyczony z opcją wykupu, tym razem do Hamburger SV[4].

Kariera reprezentacyjna

[edytuj | edytuj kod]

Goczoleiszwili w latach 2021–2023 występował w reprezentacji Gruzji U-21. Rozegrał w niej 11 spotkań, w tym 4 z nich na Mistrzostwach Europy U-21 2023[6]. 17 listopada 2022 zadebiutował w seniorskiej reprezentacji w przegranym 0:3 meczu towarzyskim z Marokiem. W 2024 został powołany na mistrzostwa Europy, jednak nie rozegrał na nich ani jednego spotkania[7].

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Giorgi Goczoleiszwili, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2025-08-07].
  2. 1 2 3 Giorgi Goczoleiszwili w bazie National Football Teams (ang.) [dostęp 2025-08-07]
  3. 1 2 3 Giorgi Goczoleiszwili, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–sukcesy) [dostęp 2025-08-07].
  4. 1 2 HSV sign Gocholeishvili [online], Hamburger SV, 7 sierpnia 2025 [dostęp 2025-08-07] (ang.).
  5. ↑ Georgian international defender joins FCK [online], FC Kopenhaga, 29 lipca 2024 [dostęp 2025-08-07] (ang.).
  6. ↑ Giorgi Gocholeishvili, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–kadra) [dostęp 2025-08-07].
  7. ↑ Giorgi Gocholeishvili, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–kadra) [dostęp 2025-08-07].
  8. ↑ ირაკლი კობახიძისა და შალვა პაპუაშვილის წარდგინება საქართველოს ნაკრების, ნაკრების პერსონალისა და ფედერაციის ხელმძღვანელების ღირსების ორდენით დაჯილდოების შესახებ პრეზიდენტს გაეგზავნა. 1tv.ge, 27 marca 2024. [dostęp 2025-05-31]. (gruz.).
  9. ↑ სალომე ზურაბიშვილმა ღირსების ორდენზე წარდგენილი საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების 53 წარმომადგენლიდან 19 არ დააჯილდოვა. 1tv.ge, 15 czerwca 2024. [dostęp 2025-05-31]. (gruz.).
  10. ↑ ღირსების ორდენზე წარდგენილნი არიან ის ფეხბურთელებიც, რომლებიც არ იყვნენ საკვალიფიკაციო მატჩების განაცხადში, მაგრამ ევროპის ჩემპიონატის განაცხადში მოხვდნენ. 1tv.ge, 2 lipca 2024. [dostęp 2025-05-31]. (gruz.).
  11. ↑ ფეხბურთის ეროვნული ნაკრები და ფედერაციის წარმომადგენლები ღირსების ორდენებით დაჯილდოვდნენ. 1tv.ge, 2 lipca 2024. [dostęp 2025-05-31]. (gruz.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]