Szachtar Donieck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szachtar Donieck
ФК «Шахтар» Донецьк
Pełna nazwa Футбольний клуб «Шахтар» Донецьк
Futbolowy Klub "Szachtar" Donieck
Przydomek Оранжево-чорні (pomarańczowo-czarni)
Гірники (Górnicy)
Кроти (Krety) nieform. o fanach
Barwy          
Data założenia 24 maja 1936
Debiut w najwyższej lidze 1938 (ZSRR), 1992 (Ukraina)
Liga Premier-liha
Puchar Ukrainy
Państwo  Ukraina
Adres ul. Artema 86-А, 83050 Donieck
Stadion Stadion Metalist, Charków
Właściciel Ukraina Rinat Achmetow
Prezes Ukraina Rinat Achmetow
Trener Portugalia Luís Castro
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Szachtar Donieck (ukr. Футбольний клуб «Шахтар» Донецьк, Futbolnyj Kłub „Szachtar” Donećk; ros. ФК «Шахтёр» Донецк, Szachtior Donieck) – ukraiński klub piłkarski. Pierwotnie z siedzibą w Doniecku w regionie Donbasu, po zajęciu terytorium przez prorosyjskich separatystów w 2014 r. wpierw przeniesiona do Lwowa, a obecnie (od początku 2017 r.) mająca siedzibę w Charkowie. Stadion Metalist w Charkowie jest obecnie głównym stadionem klubu; w okresie, kiedy miała siedzibę we Lwowie, głównym stadionem klubu była Arena Lwów, natomiast przed wojną w Donbasie tę funkcję pełniła Donbas Arena.

Założony w roku 1936 jako Stachanowiec Stalino. Występuje w rozgrywkach ukraińskiej Premier-lihi. Obecnie jeden z najlepszych i najbogatszych zespołów ligi (obok Dynama Kijów).

20 maja 2009 po zwycięstwie w dogrywce 2:1 z Werderem Brema jako ostatnia drużyna w historii zdobyła Puchar UEFA.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Chronologia nazw:

  • maj 1936: Wuhilnyky Stalino (ukr. «Вугільники» Сталіно)
  • lipiec 1936: Stachanoweć Stalino (ukr. «Стахановець» Сталіно)
  • 1946: Szachtior Stalino (ros. «Шахтёр» Сталино)
  • 1962: Szachtior Donieck (ros. «Шахтёр» Донецк)
  • 1992: Szachtar Donieck (ukr. «Шахтар» Донецьк)

Nazwa Szachtar pochodzi od ukraińskiego słowa „górnik”, gdyż Donbas to region m.in. górnictwa węgla kamiennego (obowiązująca do upadku ZSRR nazwa Szachtior znaczy to samo w języku rosyjskim). Klub został założony jako amatorska drużyna pracowników kopalni w maju 1936 roku[1] jako Stachanowiec – od nazwiska znanego lidera ruchu górniczego Aleksieja Stachanowa. Jednak później, zgodnie z radziecką tradycją, został de facto profesjonalnym klubem, sponsorowanym przez związki zawodowe i przemysł wydobywczy węgla kamiennego. Jednakże tysiące zwykłych mieszkańców ZSRR płaciło symboliczne składki na „społeczność sportową”, w tym także na zespół piłkarski. Dopiero w 1946 roku klub otrzymał nazwę Szachtior. Do 1962 roku miasto Donieck nazywało się Stalino. Po rozpadzie ZSRR jedynym językiem urzędowym na Ukrainie stał się ukraiński, w związku z tym rosyjskie słowo Szachtior zamieniono jego ukraińskim zamiennikiem Szachtar.

Piłkarze Szachtara w 2010 roku.

Obecnie właścicielem klubu jest Rinat Achmetow, najbogatszy ukraiński potentat finansowy, lider tak zwanego „Klanu Donieckiego” – potężnej regionalnej organizacji biznesowo-politycznej, powiązanej rzekomo również z przestępczością zorganizowaną. Strategia Achmetowa opiera się na zatrudnianiu zachodnich trenerów i zagranicznych piłkarzy. Prezes jest również znany z dobrych stosunków z fanami klubu z Doniecka, organizując im m.in. darmowy transport na mecze wyjazdowe.

Szachtar w 2002 przerwał hegemonię Dynama Kijów i potem wielokrotnie zdobył mistrzostwo Ukrainy (ponad 10 razy) oraz kwalifikował się do fazy grupowej Ligi Mistrzów. 20 maja 2009 roku Szachtar zdobył Puchar UEFA po pokonaniu po dogrywce Werder Brema 2:1.

Barwy klubowe, strój, herb, hymn[edytuj | edytuj kod]

Pomarańczowy Czarny

Klub ma barwy pomarańczowo-czarne (od 1961). Zawodnicy swoje domowe spotkania zazwyczaj grają w pasiastych pionowo pomarańczowo-czarnych koszulkach, czarnych spodenkach oraz pomarańczowych getrach.

Pierwszym godłem klubu był niebieski sześciokąt z czerwoną obwódką, w środku którego literę „C” (od pierwszej litery ówczesnej nazwy klubu Stachanoweć - w j.ukr. «Стахановець») przecinał młot pneumatyczny. Godło zostało zatwierdzone w maju 1936 roku. W 1946 roku, kiedy klub został przemianowany na Szachtior, logo zostało zmienione na czarno-białą okrągłą tarczę, z dodatkiem nazwy klubu w języku rosyjskim Szachtior (ros. ДСТ «Шахтер») oraz wizerunku kupy węgla i kilof+y. W połowie lat sześćdziesiątych XX wieku pojawiło się nowe godło z dwoma skrzyżowanymi młotami pośrodku i owalnym napisem Szachtior (u góry) i Donieck (na dole) wokół tarczy. W ciągu tych lat emblemat pojawił się też na koszulce i jest na nim odtąd, z wyjątkiem kilku sezonów na początku lat 90-tych. W 1989 roku w związku z reorganizacją klubu i utworzeniem klubu profesjonalnego artysta Wiktor Sawiłow zaproponował szkic nowego godła. Po raz pierwszy na godle pojawiła się piłka nożna i element boiska do piłki nożnej. W 1997 emblemat klubu uzyskał bardziej nowoczesny wygląd: okrągła podstawa została pomalowana w tradycyjnym dla górników kolorze pomarańczowym, piłka została zauważalnie powiększona i zmieniona na klasyczną białą z czarnymi plamami, gwiazdy na krawędziach tarczy zastąpiono kropkami, pasy wokół liter FK stały się grubszymi i podzielone na dwa segmenty - dolne czarne i górne białe; zmieniono czcionkę literową. Logo zostało zaprojektowane w trzech językach: ukraińskim, rosyjskim i angielskim.

5 grudnia 2007 roku klub zaprezentował nowe logo zaprojektowane przez włoskie przedstawicielstwo Interbrand. Po raz pierwszy od ponad 30 lat nazwa zespołu została napisana po ukraińsku Szachtar (ukr. «Шахтар»). Tarcza okrągła została przekształcona w owalną z ostrymi kątami u góry i na dole. Pod napisem Szachtar na czarnym tle umieszczono rok założenia klubu 1936 oraz skrzyżowane młoty. U górnej części godła widnieje stylizowany wizerunek litery "Sz" (ukr. Ш) w formie trzech płomieni koloru pomarańczowego i jednego płomienia z góry koloru czarnego.

Hymnem klubu jest "Bądź chwalonym, rodzimy Szachtior!" (ros. Славься, родной «Шахтер»!).

Maskotką klubu jest kret o imieniu Wuhłyk (ukr. Вуглик)[2]lub Ugolok (ros. Уголёк).

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Trofea międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

FIFA Zdobyte trofea w rozgrywkach międzynarodowych (stan na: 31-05-2019)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
Coppa Campioni.svg
Liga Mistrzów
(Puchar Europy)
zdobywca 0
finalista 0
1/4 finału 1 2010/11
UEFA Cup (adjusted).png
Liga Europy
(Puchar UEFA)
zdobywca 1 2008/09
finalista 0
półfinał 1 2015/16
Coppacoppe.png
Puchar Zdobywców
zdobywca 0
finalista 0
1/4 finału 1 1983/84

Trofea krajowe[edytuj | edytuj kod]

Ukraina
Ukraina Zdobyte trofea w rozgrywkach Ukrainy (stan na: 31-05-2019)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
Logo of Football Federation of Ukraine.svg
Mistrzostwo
I miejsce 11
(rekord)
2001/02, 2004/05, 2005/06, 2007/08, 2009/10, 2010/11, 2011/12, 2012/13, 2013/14, 2016/17, 2017/18, 2018/19
II miejsce 12 1993/94, 1996/97, 1997/98, 1998/99, 1999/00, 2000/01, 2002/03, 2003/04, 2006/07, 2008/09, 2014/15, 2015/16
III miejsce 0

Puchar
zdobywca 13
(rekord)
1994/95, 1996/97, 2000/01, 2001/02, 2003/04, 2007/08, 2010/11, 2011/12, 2012/13, 2015/16, 2016/17, 2017/18, 2018/19
finalista 6 2002/03, 2004/05, 2006/07, 2008/09, 2013/14, 2014/15
Ukrainian Super Cup (2011).svg
Superpuchar
zdobywca 8
(rekord)
2005, 2008, 2010, 2012, 2013, 2014, 2015, 2017
finalista 6 2004, 2006, 2007, 2011, 2016, 2018
ZSRR
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Zdobyte trofea w rozgrywkach Związku Radzieckiego (stan na: 31-12-1991)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)

Mistrzostwo
I miejsce 0
II miejsce 2 1975, 1979
III miejsce 2 1951, 1978

Puchar
zdobywca 4 1961, 1962, 1980, 1983
finalista 4 1963, 1978, 1985, 1986

Superpuchar
zdobywca 1 1984
finalista 2 1980, 1985

II liga
I miejsce 1 1954 (finał)
II miejsce 2 1947 (zona USRR), 1972
III miejsce 2 1948 (podgruppa A zony USRR), 1953 (finał)

Inne trofea[edytuj | edytuj kod]

Poszczególne sezony[edytuj | edytuj kod]

Związek Radziecki[edytuj | edytuj kod]

Ukraina[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Europejskie puchary[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki krajowe[edytuj | edytuj kod]

ZSRR
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Bilans występów klubu w rozgrywkach piłkarskich Związku Radzieckiego
(Stan na 31 grudnia 1991 r.)
Soccerball.svg
Poziom Rozgrywki Razy M Z R P B+ B– Pkt Sezon(y) [lata] Awanse Spadki Naj.
I Gruppa A/Pierwaja Gruppa/Klass A/Wysszaja gruppa A/Wysszaja Liga 49 1321 442 381 488 1548 1667 1241 1938–1941, 1949–1952, 1955–1971, 1973–1991 0 3 2
II Wtoraja gruppa/Klass B/Pierwaja liga 9 163 94 41 28 324 134 229 1945–1948, 1953–1954, 1972 3 0 1
III Gruppa W 3 23 9 5 9 45 51 46 1936–1937 1 0 3
IV Gruppa G/Wtoraja nizszaja liga 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Puchar ZSRR 23 1936–1991 0 0 1
Puchar Federacji ZSRR 5 1986–1990 0 0 1/2 f
Puchar sezonu ZSRR 3 1981–1986 0 0 1
Ukraina
Ukraina Bilans występów klubu w rozgrywkach piłkarskich Ukrainy
(Stan na 31 maja 2019 r.)
Soccerball.svg
Poziom Rozgrywki Razy M Z R P B+ B– Pkt Sezon(y) [lata] Awanse Spadki Naj.
I Wyszcza Liha/Premier-liha 28 828 576 143 109 1743 605 1830 od 1992 0 0 1
II Persza liha 0 0 0
III Druha liha 0 0 0
Puchar Ukrainy 28 od 1992 0 0 1
Superpuchar Ukrainy 14 14 8 0 6 od 2004 0 0 1

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Rekordy klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • 2010: według IFFHS, Szachtar - najlepszy klub piłkarski dekady w przestrzeni postsowieckiej.
  • Listopad 2010: według IFFHS, Szachtar - najlepszy klub na świecie miesiąca.

Rekordy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Najlepsi strzelcy klubu[edytuj | edytuj kod]

Stan na 21 maja 2016.

# Piłkarz Lata występów Liga Puchar Europa Inne Razem
1 Brazylia Luiz Adriano, Luiz Adriano 2007–2015 77 16 32 3 128
2 Ukraina Worobiej, AndrijAndrij Worobiej 1998–2007 80 22 12 0 114
3 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Staruchin, WitalijWitalij Staruchin 1973–1981 84 23 3 0 110
4 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Sokołowski, MychajłoMychajło Sokołowski 1974–1987 87 11 5 2 105
5 Brazylia Evaeverson Brandão, Evaeverson Brandão 2002–2008 65 11 15 0 91
6 Brazylia Teixeira, AlexAlex Teixeira 2010–2016 67 10 12 0 89
7 Ukraina Petrow, IhorIhor Petrow 1982–1991
1994–1996
1998
70 12 2 0 84
8 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich/Ukraina Atelkin, SerhijSerhij Atelkin 1990–1995
1996–1997
2000–2002
61 9 12 0 82
9 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich/Ukraina Hraczow, WiktorWiktor Hraczow 1980–1981
1982–1990
1994
65 10 5 0 80
10 Ukraina Matwiejew, OłehOłeh Matwiejew 1992–1995
1996–2000
61 16 1 0 78

Najwięcej występów[edytuj | edytuj kod]

Stan na 30 maja 2019.

# Piłkarz Lata występów Liga Puchar Europa Inne Razem
1 Chorwacja Srna, DarijoDarijo Srna 2003–2018 339 48 137 12 536
2 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Sokołowski, MychajłoMychajło Sokołowski 1974–1987 400 63 18 4 485
3 Ukraina Jaszczenko, SerhijSerhij Jaszczenko 1982–1995 384 51 8 1 444
4 Ukraina Piatow, AndrijAndrij Piatow 2007– 266 36 115 7 424
5 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Dehteriow, JurijJurij Dehteriow 1967–1983 321 47 10 0 378
6 Ukraina Szutkow, DmytroDmytro Szutkow 1991–2008 267 56 24 0 347
7 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Rudakow, WałerijWałerij Rudakow 1974–1986 277 44 16 3 340
8 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Jaremczenko, WałerijWałerij Jaremczenko 1966–1978 297 32 8 0 337
9 Ukraina Hraczow, WiktorWiktor Hraczow 1980–1981
1982–1990
1994
282 40 6 3 331
10 Ukraina Petrow, IhorIhor Petrow 1982–1991
1994–1996
1998
281 39 10 1 331

Jubileuszowe bramki w Mistrzostwach Ukrainy[edytuj | edytuj kod]

Piłkarze, trenerzy, prezydenci i właściciele klubu[edytuj | edytuj kod]

Piłkarze[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Szachtara Donieck.

Aktualny skład[edytuj | edytuj kod]

Stan na 3.01.2020:[4]
Nr Poz. Piłkarz
1 BR Ukraina Ołeksij Szewczenko
2 OB Ukraina Bohdan Butko
4 OB Ukraina Serhij Krywcow
5 OB Gruzja Dawit Choczolawa
6 PO Ukraina Taras Stepanenko (wicekapitan)
7 PO Brazylia Taison (kapitan)
8 PO Brazylia Marcos Antônio
9 PO Brazylia Dentinho
10 NA Ukraina Júnior Moraes
11 PO Ukraina Marlos
14 PO Brazylia Tetê
15 PO Ukraina Jewhen Konoplanka
17 PO Ukraina Maksym Małyszew
19 PO Izrael Manor Solomon
20 PO Ukraina Wiktor Kowałenko
Nr Poz. Piłkarz
21 PO Brazylia Alan Patrick
22 OB Ukraina Mykoła Matwijenko
23 NA Ukraina Andrij Boriaczuk
27 PO Brazylia Maycon
28 PO Brazylia Marquinhos Cipriano
29 PO Ukraina Andrij Totowycki
30 BR Ukraina Andrij Piatow (3.kapitan)
31 OB Brazylia Ismaily
45 NA Ukraina Danyło Sikan
49 OB Brazylia Vitão
50 PO Ukraina Serhij Bołbat
76 PO Ukraina Ołeksandr Pichalonok
77 OB Ukraina Wałerij Bondar
81 BR Ukraina Anatolij Trubin
98 OB Brazylia Dodô

Piłkarze na wypożyczeniu[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
BR Ukraina Jewhen Hrycenko (do ?)
55 BR Ukraina Ołeh Kudryk (do Karpat Lwów do 30.06.2020)
15 OB Ukraina Wałerij Bondarenko (do Vitória do 30.06.2020)
65 OB Ukraina Juchym Konopla (do Desny Czernihów do 30.06.2020)
52 OB Ukraina Ihor Kyriuchancew (do FK Mariupol do 30.06.2020)
75 OB Ukraina Wiktor Kornijenko (do FK Mariupol do 30.06.2020)
62 OB Ukraina Danyło Sahutkin (do Jeniseja Krasnojarsk do 30.06.2020)
95 OB Ukraina Eduard Sobol (do Brugge do 30.06.2020)
71 PO Ukraina Maksym Czech (do FK Mariupol do 30.06.2020)
72 PO Ukraina Wiaczesław Czurko (do FK Mariupol do 30.06.2020)
99 PO Brazylia Fernando (do Sporting do 30.06.2020)
73 PO Ukraina Danyło Ihnatenko (do Ferencvárosi TC do 30.06.2020)
Nr Poz. Piłkarz
56 PO Ukraina Andrij Kułakow (do FK Mariupol do 30.06.2020)
23 PO Brazylia Wellington Nem (do ?)
24 PO Ukraina Wiaczesław Tankowski (do FK Mariupol do 30.06.2020)
61 PO Ukraina Dmytro Topałow (do FK Mariupol do 30.06.2020)
59 PO Ukraina Ołeksandr Zubkow (do Ferencvárosi TC do 30.06.2020)
NA Ukraina Denys Arendaruk (do ?)
NA Ukraina Artem Dudik (do ?)
NA Nigeria Olarenwaju Kayode (do Gaziantepu do 30.06.2020)
57 NA Ukraina Ołeksij Kaszczuk (do FK Mariupol do 30.06.2020)
50 NA Ukraina Władysław Kułacz (do Honvédu do 30.06.2020)
NA Ukraina Mychajło Mudryk (do ?)
NA Ukraina Władysław Wakuła (do FK Mariupol do 30.06.2020)

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy Szachtara Donieck.

Prezydenci[edytuj | edytuj kod]

...

Struktura klubu[edytuj | edytuj kod]

Stadion[edytuj | edytuj kod]

Od 2009 roku klub rozgrywa swoje mecze domowe na nowym stadionie Donbas Arena, który może pomieścić 52 518 widzów i ma wymiary 105 x 68 metrów. Oprócz tego, klub posiada drugi stadion Szachtar wybudowany w 1936 roku, który po ostatniej rekonstrukcji 2000 może pomieścić 31 718 widzów i ma wymiary 105 x 68 metrów.

W 2014 roku po wybuchu wojny w Donbasie, Szachtar zaczął rozgrywać swoje mecze na Arenie Lwów[5][6]. Od stycznia 2017 klub gra na Stadionie Metalist w Charkowie[7]. Na czas stanu wojennego w Charkowie klub grał w Kijowie.

Inne sekcje[edytuj | edytuj kod]

W klubie istnieje juniorska oraz młodzieżowa druga i trzecia drużyna. Szachtar-2 Donieck z wprowadzeniem młodzieżowych mistrzostw Ukrainy przekształcona w drużynę rezerwową. Szachtar-3 Donieck występował w Drugiej Lidze. Od 2012 Szachtar Donieck U-19 występuje w juniorskich mistrzostwach Ukrainy.

Również w innych dziedzinach sportu funkcjonują lub funkcjonowały kluby koszykówki BK Szachtar Donieck, siatkówki WK Szachtar Donieck, piłki ręcznej Szachtar-Academija Donieck i futsalu MFK Szachtar Donieck.

Sponsorzy[edytuj | edytuj kod]

Sponsorem technicznym jest amerykańska firma Nike. Sponsorem głównym jest holding SKM, właścicielem którego jest Prezes klubu Rinat Achmetow. Jest najbogatszym klubem na Ukrainie.

Lata[8] Sponsor techniczny Sponsor główny
1979–1983 Niemcy Erima brak
1990 Niemcy Adidas Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Intercomputer.
1991–1992 Niemcy Erima brak
1992–1995 Niemcy Adidas brak
1995–1996 Niemcy Puma brak
1996–1998 Niemcy Adidas brak
1998–2005 Ukraina DCC
2005–2006 Ukraina life:)
2006–2007 Ukraina SKM
2008–2019 Stany Zjednoczone Nike
2019– CyprParimatch

Kibice i rywalizacja z innymi klubami[edytuj | edytuj kod]

Kibice[edytuj | edytuj kod]

Według administracji klubu liczba fanów Szachtara wynosi ponad 3 miliony ludzi. Większość z nich mieszka w obwodach donieckim i ługańskim. Gry domowe Szachtara przyciągają fanów z całego Donbasu. W prawie wszystkich miastach obwodu oraz innych miastach klub ma fankluby. Najbardziej znana grupa kibiców o nazwie Za Boys Ultra. Istnieją też inne organizowane grupy "Siewier-8", "Kartel","The Club" i "Hughes Band".

Rywalizacja[edytuj | edytuj kod]

Największym rywalem klubu jest Dynamo Kijów. Pierwsze zamieszki związane z kibicami Szachtara miały miejsce 20 września 1959 roku w meczu z CSKA Moskwa, kiedy kilkudziesięciu kibiców Szachtara wbiegło na boisko, w wyniku czego mecz był zatrzymany. Aktywny rozwój ruchu fanów w Doniecku rozpoczął się na początku lat osiemdziesiątych. Na początku XXI wieku na ukraińskie stadiony przyszedł styl angielski - chuligaństwo. W 2003 roku podczas finału Pucharu Ukrainy doszło do zaciętej walki między kibicami Dynama i Szachtarem. Innym rywalem miejscowym był Metałurh Donieck, który zbankrutował w lipcu 2015, a obecnie jest Olimpik Donieck. W czasy ZSRR klub rywalizował ze Spartakiem Moskwa oraz Dinamem Tbilisi. Słynne również derby Donbasu z Zorią Ługańsk. Ciekawa jest rywalizacja pomiędzy górnikami a marynarzami, czyli z Czornomorcem Odessa.

Obecnie fani Szachtara utrzymują dobre relacje z fanami Worskły Połtawa i Czornomorca Odessa, neutralni do Karpat Lwów i Wołyni Łuck oraz wrogo traktują fanów Dynama Kijów, Arsenału Kijów, Obołoni Kijów, Zorią Ługańsk, FK Dnipro, SK Dnipro-1, FK Mariupol, Krywbasu Krzywy Róg, Metałurha Zaporoże, Metałurha Donieck i Metalista Charków.[9].

Derby[edytuj | edytuj kod]

Najbardziej zagorzały mecz z udziałem klubu to Ukraińskie derby przeciwko Dynama Kijów, zawsze trzymane w bardzo napiętej atmosferze. Główną rywalizacją w mieście jest Donieckie derby najpierw z Metałurhiem Donieck, a potem z Olimpikiem. Również dużym zainteresowaniem cieszy się Derby Donbasu z Zorią Ługańsk. Oto derby:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]