Glinna Wielka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Glinna Wielka
Położenie
Państwo  Polska
Wysokość lustra 25,2 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 0,656 km²
Wymiary
• max długość
• szerokość

1,35 km
0,15 - 0,65 km
Objętość 5,3 km³
Hydrologia
Rzeki zasilające Wężówka
Rzeki wypływające Kanał Glinna (dopływ Krzekny)
Rodzaj jeziora rynnowe
Położenie na mapie gminy Stare Czarnowo
Mapa lokalizacyjna gminy Stare Czarnowo
Glinna Wielka
Glinna Wielka
Położenie na mapie powiatu gryfińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gryfińskiego
Glinna Wielka
Glinna Wielka
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Glinna Wielka
Glinna Wielka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Glinna Wielka
Glinna Wielka
Ziemia53°17′26,6″N 14°40′41,7″E/53,290722 14,678250

Glinna Wielka (niem. Glien See, Gliesee, Grosser Gliensee) – jezioro położone w zachodniej części Pobrzeża Szczecińskiego w obrębie mezoregionu Wzgórz Bukowych. Powierzchnia 65,6 ha.

Do jeziora wpływa strumień Wężówka (w przeszłości także Suchy Potok, obecnie jest to dopływ Słonecznego Potoku), uchodzi z niego jeden z dopływów Krzekny - Kanał Glinna. Jezioro Glinna Wielka jest największym z jezior występujących na południowym obrzeżu Puszczy Bukowej. Na skutek procesu wypłycania się południowo-wschodnia zatoka wyodrębniła się od reszty jeziora, w związku z czym należy mówić o dwóch jeziorach: Glinnie Wielkiej i Glinnie Wąskiej. Wyróżnia się pięć zatok: płn.-zach. Zatoka Wężówki albo Pieprzową, na której północnym krańcu znajduje się ujście Wężówki; na płn.-wsch. Zatoka Leniwa albo Gniła, tu uchodzi krótki ciek z jeziora Leniwego, na płd.-zach. Zatoka Krzekny, do której wpływa jeden z potoków uważany w niektórych starszych opracowaniach za potok źródłowy Krzekny i obok, najsłabiej zarysowana Zatoka Ujście, gdzie znajduje się wypływ Kanału Glinna; na płd.-wsch. część dawnej Zatoki Promna, która wąską i płytką cieśniną o długości ok. 300 m łączy się z jeziorem Glinna Wąska. U nasady półwyspu rozdzielającego zatokę Leniwą i Promna grodzisko wczesnośredniowieczne.

Jezioro było proponowane do ochrony jako rezerwat przyrody dla zachowania roślinności wodnej, nawodnej i przybrzeżnej[1].

Przy północno-zachodnim brzegu na polanie Łużec znajduje się krzyżówka szlaków turystycznych ( szlak turystyczny niebieski Szlak im. Stanisława Grońskiego i szlak turystyczny czarny Szlak PTTK "Wiercipięty")

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Księga Puszczy Bukowej t.1:Środowisko przyrodnicze praca zbior. pod red. G.Domian i K.Ziarnka, RDOŚ Szczecin, 2010