Gnejusz Oktawiusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Gnejusz Oktawiusz (Gnaeus Octavius) – polityk rzymski, jeden z przywódców optymatów. Syn Gajusza Oktawiusza, konsula w 128 p.n.e. Został wybrany na konsula w roku 87 p.n.e. a drugim konsulem wybrano pomimo opozycyjnego wobec Sulli stanowiska Lucjusza Korneliusza Cynnę[1]. Gdy Sulla poprowadził swoje legiony do Grecji na wojnę z Mitrydatesem, Cynna wystąpił przeciw jego zwolennikom co spotkało się ze sprzeciwem Gnejusza Oktawiusza[2][3]. Optymaci pod jego przywództwem zmusili Cynnę do opuszczenia Rzymu i mianowali na jego miejsce konsulem zastępczym Lucjusza Korneliusza Merulę. Wybuchła wojna domowa[4]. Cynna zebrał w Italii wojska, połączył się z przybyłym z Afryki Mariuszem i jego zwolennikami[5], a następnie razem ruszyli na Rzym i opanowali miasto. Według Liwiusza to nieporadność konsula Oktawiusza przyczyniła sie do zwycięstwa popularów[6]. Doszło do rzezi zwolenników Sulli. Zginęli między innymi obaj konsulowie: Gnejusz Oktawiusz[7][8][5][9] i Lucjusz Korneliusz Merula. Według relacji Appiana[2] Oktawiuszowi odcięto głowę i zawieszono ją przed mównicą na forum. Cyceron wymienia[10], Oktawiusza obok Sulli, Mariusza, Cynny i Karbona jako jednego z tych obywateli, którzy przyczyniają się do zguby Rzczpospolitej poprzez doprowadzanie do wojen domowych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Sulla, Rozdział dziesiąty. W: Plutarch z Cheronei: Żywoty sławnych mężów. edycja komputerowa www.histurion.pl.
  2. 2,0 2,1 Księga XIII;64-71. W: Appian z Aleksandrii: Historia Rzymska. edycja komputerowa www.histurion.pl.
  3. Marek Tulliusz Cyceron: ORATIO DE HARVSPICVM RESPONSO IN P. CLODIVM IN SENATV HABITA; 54 (łac.). [dostęp 2009-06-05].
  4. Filipika czternasta;23. W: Marek Tulliusz Cyceron: Filipiki (In Marcum Antonium Orationes Phillipcae). edycja komputerowa www.histurion.pl.
  5. 5,0 5,1 Mariusz. W: Plutarch z Cheronei: Żywoty sławnych mężów. edycja komputerowa www.histurion.pl.
  6. Periocha księgi LXXIX. W: Tytus Liwiusz: Dzieje Rzymu od założenia Miasta. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1982, s. 269.
  7. Kwintus Askoniusz Pedianus: ORATIONUM CICERONIS QUINQUE ENARRATIO ; 23 (łac.). [dostęp 2009-06-05].
  8. Sulla, Rozdział dwunasty. W: Plutarch z Cheronei: Żywoty sławnych mężów. edycja komputerowa www.histurion.pl.
  9. Periocha księgi LXXX. W: Tytus Liwiusz: Dzieje Rzymu od założenia Miasta. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1982, s. 270.
  10. Filipika trzynasta;1. W: Marek Tulliusz Cyceron: Filipiki (In Marcum Antonium Orationes Phillipcae). edycja komputerowa www.histurion.pl.