Gniazdo elektryczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gniazdko elektryczne typu E, stosowane m.in. we Francji i w Polsce
Napięcia i częstotliwości zasilania na świecie
Mapa świata z zaznaczonymi różnymi standardami wtyczek elektrycznych


Gniazdo elektryczne (zwane też gniazdkiem lub gniazdem wtykowym, kontaktem) – złącze stanowiące na ogół część instalacji elektrycznej, służące do przyłączania do niej odbiorników energii elektrycznej. Występuje wiele rodzajów gniazdek, zarówno o przeznaczeniu specjalnym (przemysłowym) jak również przeznaczonych do instalacji domowych.

W Polsce obowiązujący jest tzw. typ E (zob. niżej). Praktyką stosowaną w Polsce w przypadku gniazdek pojedynczych jest łączenie przewodu fazowego z lewej strony a neutralnego z prawej – patrząc na gniazdko, gdy bolec (zwany też kołkiem ochronnym) jest na górze. Należy jednak podkreślić, że praktyka ta nie ma żadnego wsparcia w obowiązujących przepisach i nie wolno na niej polegać. W szczególności nie wolno zakładać, że przewód neutralny w prawej dziurce posłuży za uziemienie ochronne!

Typ E[edytuj | edytuj kod]

Jest to gniazdo z dwoma otworami (na przewód fazowy i neutralny) zgodnymi z typem C oraz jednym bolcem umieszczonym pomiędzy nimi (jednak nie na wspólnej osi) na przewód uziemienia ochronnego (PE). Typ ten często określany jest mianem "francuskiego". Stosuje się je we Francji, w Belgii, w Polsce, w Czechach, na Słowacji. Dostosowane jest do obciążenia prądem do 16A (dawne gniazda - sprzed kilkudziesięciu lat - są dostosowane do obciążenia prądem 10A).

Gniazdo takie pozwala na podłączenie standardowych wtyczek europejskich bez PE (typ C) zarówno w wersji wąskiej (CEE 7/16 - prąd max. 2,5A) jak i szerokiej (CEE 7/17 - prąd max 16A) oraz wtyków dualnych typu E/F, nazywanych też "unischuko" (posiadających otwór na bolec oraz boczne blaszki dla wtyków typu F - także prąd do 16A). Jedynie nie jest możliwe podłączenie do takiego gniazda dawnych wtyczek nie posiadających otworu lub wycięcia na bolec (wtyczki radzieckie - prąd max. 6 A, także dawne wtyczki polskie - 6A lub 10A).

Typ F[edytuj | edytuj kod]

Gniazdko elektryczne typu F (tzw. niemieckie lub schuko), stosowane m.in. w Niemczech

Jest to gniazdo z dwoma otworami (na przewód fazowy i neutralny) zgodnymi z typem C oraz umieszczonymi po bokach sprężynującymi blaszkami dla uziemienia ochronnego. Typ ten często określany jest mianem niemieckie lub schuko. Prąd max. 16A. Gniazda te spotykane są nie tylko w Niemczech, ale także w Albanii, Austrii, Bośni i Hercegowinie, Bułgarii (są tam jedynymi typami gniazd), Chile, Chorwacji, Estonii, Finlandii, Grecji, Holandii, Hiszpaniii, Islandii, w Iranie, na Litwie, Łotwie, w Macedonii, Mołdawii, Norwegii, Portugalii, Rumunii, Rosji (współczesne), Serbii, Słowenii, Szwecji, Turcji, na Ukrainie, na Węgrzech a także w niektórych krajach pozaeuropejskich.

Podobnie jak typ E gniazdo to umożliwia podłączenie obu wersji wtyków C i wtyków dualnych E/F. Gniazdo jest symetryczne (wtyk może być obrócony przy podłączaniu o 180°). Prąd max. 16A.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dubrawski A.: Zasady doboru gniazd wtykowych, Elektroinfo, Nr 4/2002, str. 44-48.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło gniazdo w Wikisłowniku
Commons in image icon.svg

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]