Gnojka wytrwała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gnojka wytrwała
Eristalis tenax[1]
(Linnaeus, 1758)
Gnojka wytrwała
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd muchówki
Rodzina bzygowate
Rodzaj Eristalis
Gatunek gnojka wytrwała
Synonimy
  • Eristalis campestris
  • Musca tenax

Gnojka wytrwała (Eristalis tenax) – owad z rodziny bzygowatych. Długość 15-19 mm, barwy żółtawoszarej.

Owad dojrzały żywi się pyłkiem i nektarem. Samice składają jaja w locie, umieszczając je w zanieczyszczonych zbiornikach wody, nieczystości lub gnojówce. Po około dwóch tygodniach z jaj wydostają się jasno ubarwione, charakterystycznie wyglądające larwy z długimi cienkimi ogonkami, prowadzące wodny tryb życia. Larwy po dwóch tygodniach opuszczają środowisko, w którym się rozwijały i przepoczwarczają się.

Gatunek kosmopolityczny, znany ze wszystkich kontynentów prócz Antarktydy oraz z wielu wysp, np. Hawajów, Nowej Zelandii czy Wyspy Wielkanocnej. Jego ojczyzną jest Europa[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Eristalis tenax, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Eristalis tenax. Details Drone Fly. W: Encyklopedia of Life [on-line]. [dostęp 2017-05-05].

Bibliografia[edytuj]

  • Władysław Strojny, 1981, Nasze zwierzęta, Państwowe Wydawnictwa Rolnicze i Leśne, ​ISBN 83-09-00045-6​.