Gościnny Dwór

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gościnny Dwór ok. 1908
Gościnny Dwór w 1939 po wkroczeniu Niemców do Warszawy
Model Gościnnego Dworu, według stanu z lat 1890–1900. Wystawa Parku Miniatur Województwa Mazowieckiego

Gościnny Dwór – duży obiekt handlowy, projektu Jana Jakuba Gaya i Alfonsa Kropiwnickiego, istniejący w Warszawie w latach 1841–1939 i położony na placu Żelaznej Bramy, na Mirowie. Obok znajdował się Pałac Lubomirskich, w późniejszym okresie Hale Mirowskie i resztki Koszar Mirowskich. Nazwa była wzorowana na podobnych obiektach istniejących w wielu miastach rosyjskich, noszących nazwę "Гостинный Дворъ".

Historia[edytuj]

W 1841 r., aby uporządkować nieco handel na terenie jurydyki Wielopole, wybudowano na placu Żelaznej Bramy duży budynek handlowy zwany Gościnnym Dworem lub potocznie od miasteczka − Wielopolem. Budynek był charakterystycznym obiektem w okolicy. Miał kształt trójkąta równoramiennego z mocno zaokrąglonymi rogami. Konstrukcja była murowana, otoczona żeliwnymi podcieniami i arkadami na słupach. Jego odwód wynosił ok. 280 m. Nad głównym wejściem widniał napis „Gościnny Dwór” w języku polskim i rosyjskim. Do Gościnnego Dworu było łatwo się dostać, pod koniec XIX wieku kursował tu tramwaj. W okolicach Gościnnego Dworu zawsze kwitł handel, można tu było kupić wszystko i to po dość niskich cenach.

W budynku handel toczył się prawie przez 100 lat do czasu wybuchu II wojny światowej, kiedy to w 1939 r. Niemcy zbombardowali ten obiekt. Resztki budynku spalono, a liczne elementy metalowe Niemcy zarekwirowali na złom.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]