Arkada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arkady w Hamburgu
Arkady od wewnątrz w Pałacu w Kamieńcu Ząbkowickim
Gzyms arkadowy w Strzelinie

Arkada (łac. arcus - łuk) – element architektoniczny składający się z dwóch podpór (kolumn, słupów lub filarów), które zostały połączone u góry łukiem[1][2][3].

Arkada występuje w architekturze zarówno pojedynczo, jak i najczęściej w rzędzie tworząc istotny składnik budowli[1]. Znana jest od czasów starożytnego Rzymu, stosowana głównie w akweduktach, krużgankach, loggiach[2].

Arkada ślepa inaczej blenda arkadowa, to arkada z otworem zamkniętym ścianą, do której arkada przylega[2]. Ciągi ślepych arkad stanowią czasem główny element fryzów (tzw. fryz arkadkowy) lub attyk.

Podział[edytuj | edytuj kod]

ze względu na rodzaj podpór wyróżnia się[1]:

  • filarowe
  • kolumnowe
  • filarowo-kolumnowe

ze względu na pełnioną funkcję wyróżnia się[2]:

  • arkady konstrukcyjne
  • arkady dekoracyjne

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Sztuka świata. Słownik terminów A-K. tom 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 40. ISBN 978-83-213-4726-4.
  2. a b c d Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 19-20. ISBN 83-01-12365-6.
  3. Witold Szolginia: Ilustrowana encyklopedia dla wszystkich. Architektura i Budownictwo. Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, 1975, s. 15.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]