Goździeniowiec żółtobiały
![]() | |
Systematyka | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Typ | |
Klasa | |
Rząd | |
Rodzina | |
Rodzaj | |
Gatunek |
goździeniowiec żółtobiały |
Nazwa systematyczna | |
Clavulinopsis luteoalba (Rea) Corner Monograph of Clavaria and allied Genera, (Annals of Botany Memoirs No. 1): 374 (1950) |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/27/Clavulinopsis_luteoalba_spores.jpg/220px-Clavulinopsis_luteoalba_spores.jpg)
Goździeniowiec żółtobiały (Clavulinopsis luteoalba (Rea) Corner) – gatunek grzybów z rodziny goździeńcowatych (Clavariaceae)[1].
Systematyka i nazewnictwo
[edytuj | edytuj kod]Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Clavulinopsis, Clavariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1904 r. Carleton Rea nadając mu nazwę Clavaria luteoalba. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1950 r. Edred John Henry Corner, przenosząc go do rodzaju Clavulinopsis[1].
- Clavaria luteoalba Rea 1904
- Clavaria luteoalba Rea 1904 [1903] f. luteoalba
- Clavaria luteoalba f. montana Coker 1947
- Clavulinopsis filipes Corner 1950
- Clavulinopsis luteoalba var. latispora Corner 1950
- Clavulinopsis luteoalba var. longispora Corner 1950
- Clavulinopsis luteoalba (Rea) Corner 1950 var. luteoalba
- Clavulinopsis luteoalba var. subfusispora Pilát 1959
Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.[3]
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Zwykle występują w zbitych kępkach. Mają kształt prostej lub zgiętej pałeczki o wysokości 3–6 cm i grubości 1–4 mm, mniej więcej taką samą średnicę na całej długości, lub zwężają się ku podstawie, wierzchołek zaokrąglony i jaśniejszy. Barwa żółta, często z pomarańczowym odcieniem. Zapach lekko stęchły, smak niewyraźny[4].
- Cechy mikroskopowe
Zarodniki elipsoidalne z wyraźnym dzióbkiem, gładkie, białawe, o rozmiarach 4,5–8 × 2,5–4,5 μm. Strzępki tramy mają sprzążki[4].
Występowanie i siedlisko
[edytuj | edytuj kod]Występuje w niektórych krajach Europy[4]. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano tylko 2 stanowiska (Tatrzański Park Narodowy, 1962 i rezerwat przyrody Jelonka, 1993)[3]. Więcej stanowisk i bardziej aktualne podaje internetowy atlas grzybów. W atlasie tym zaliczony został do grupy grzybów chronionych i zagrożonych[5].
Rośnie na ziemi, na nizinnych i górskich polanach, w zaroślach jałowcowych. Owocniki wytwarza latem i jesienią[3].
Gatunki podobne
[edytuj | edytuj kod]Najbardziej podobny wielkością i kształtem jest goździeniowiec wrzecionowaty (Clavulinopsis fusiformis), ale nie ma jaśniejszych wierzchołków i zwykle tworzy o wiele bardziej gęste kępki. Jego owocniki są zrośnięte u podstawy, bocznie ściśnięte, czasem rozwidlone[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Index Fungorum. [dostęp 2019-01-18]. (ang.).
- ↑ Species Fungorum. [dostęp 2019-01-18]. (ang.).
- ↑ a b c Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
- ↑ a b c d Clavulinopsis luteoalba (Rea) Corner – Apricot Club. [dostęp 2019-01-18]. (ang.).
- ↑ Aktualne stanowiska Clavulinopsis luteoalba w Polsce. [dostęp 2019-01-18].