Gotfryd VII z Louvain

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Godfryd VII
książę Dolnej Lotaryngii (jako Gotfryd VII)
Okres od 1139
do 1142
Poprzednik Walram II
Następca Gotfryd VIII
landgraf Brabancji (jako Gotfryd II)
Okres od 1139
do 1142
Poprzednik Gotfryd I Brodaty
Następca Gotfryd III
Dane biograficzne
Dynastia dynastia z Louvain
Data urodzenia ok. 1105
Data śmierci 1142
Ojciec Gotfryd VI Brodaty
Matka Ida z Chiny
Żona Liutgarda z Sulzbach
Dzieci Gotfryd VIII z Louvain

Gotfryd VII (II) (ur. ok. 1105 r., zm. w 1142 r.) – książę Dolnej Lotaryngii jako Gotfryd VII i landgraf Brabancji jako Gotfryd II od 1139 r. z dynastii z Louvain.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Gotfryd był najstarszym synem księcia Dolnej Lotaryngii i landgrafa Brabancji Gotfryda VI Brodatego i jego pierwszej żony Idy, córki hrabiego Chiny Ottona II. W 1139 r. odziedziczył po ojcu Brabancję, ale także dzięki bliskim związkom z królem Niemiec Konradem III utracony wcześniej przez ojca tytuł księcia Dolnej Lotaryngii (po śmierci Walrama II z Limburgii). Co prawda syn Walrama, Henryk II próbował walczyć o utracony tytuł, ale szybko uznał wyższość Gotfryda.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Około 1139 r. Gotfryd poślubił Liutgardę z córką Berengara, hrabiego Sulzbachu, siostrę królowej Niemiec Gertrudy z Sulzbachu. Jedynym ich dzieckiem był następca Gotfryda w Dolnej Lotaryngii i Brabancji, Gotfryd VIII. Po rychłej śmierci Gotfryda Liutgarda ponownie wyszła za mąż, za Hugona z Dagsburga. Gotfryd VIII, mimo iż był dzieckiem, został uznany przez króla Konrada III za dziedzica Gotfryda VII.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]