Granica proporcjonalności

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Granica proporcjonalności to maksymalne naprężenie, przy którym zachodzące odkształcenie jest proporcjonalne do wywołującego je naprężenia. Jest to granica liniowej sprężystości, a więc obowiązywania prawa Hooke’a. Granicę proporcjonalności w przypadku rozciągania określa się symbolem , w przypadku zginania - , a dla skręcania - . Dzięki określeniu tej wielkości możliwe jest wyznaczenie m.in. modułu Younga .

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]