Gregorio Crescenzi (kardynał S. Teodoro)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy kardynała S. Teodoro. Zobacz też: kardynała S. Vitale.
Gregorio Crescenzi
Kardynał diakon
Data śmierci 1227
Legat papieski w Europie Północnej
Okres sprawowania 1220–23
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Kreacja kardynalska 5 marca 1216
Innocenty III
Kościół tytularny S. Teodoro

Gregorio Crescenzi (zm. 1227) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Bratanek kardynała Gregorio Crescenzi. Pochodził z rzymskiego rodu szlacheckiego Crescenzi, który jednak nie był spokrewniony z rządzącym w X wieku Rzymem rodem Krescencjuszy. Nominację kardynalską z tytułem diakona S. Teodoro otrzymał od papieża Innocentego III prawdopodobnie 5 marca 1216 roku. Sygnował bulle papieskie między 21 marca 1216 a 9 maja 1226. W latach 1220-1223 był legatem papieskim w kilku krajach północnej Europy, w tym w Polsce; na początku 1223 roku poświadczona jest jego obecność we Wrocławiu i Krakowie. Uczestniczył w papieskich elekcjach w 1216 i prawdopodobnie także w 1227 roku. Zmarł na początku pontyfikatu Grzegorza IX.

Na podstawie późnej i niepewnej tradycji identyfikowany bywa ze wspominanym w nekrologu Bazyliki Watykańskiej pod datą dzienną 11 maja (bez wskazania roku) kardynałem archiprezbiterem tej Bazyliki[1]. Jednakże wpis ten prawdopodobnie odnosi się do jego zmarłego w 1208 stryja, kardynała prezbitera S. Vitale, którego zgon pod tą samą datą dzienną odnotowano w nekrologu kongregacji renańskiej z Bolonii[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jochen Johrendt: Die Diener des Apostelfürsten: das Kapitel von St. Peter im Vatikan (11.-13. Jahrhundert). Berlin - New York: Walter de Gruyter, 2011, s. 71-72. ISBN 978-3-11-023407-7. (niem.)
  2. Zob. Giovanni Trombelli: Memorie istoriche concernenti le due canoniche di S. Maria di Reno e di S. Salvatore insieme unite. Bolonia: 1752, s. 228-229, 338.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]