Papieska elekcja 1216

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Papieska elekcja 1216
Sede vacante.svg
Daty i miejsce
18 lipca 1216
Perugia
Główne postacie
Dziekan Niccolo de Romanis
Protoprezbiter Ruggiero di San Severino OSB(nieobecny)
Protoprezbiter elektorów Cinzio Cenci
Protodiakon Guido Pierleone
Wybory
Liczba głosowań 1 (wybór przez compromissum)
Liczba elektorów
• uczestnicy
• nieobecni

17
7 (lub 5?)
Liczba nieelektorów 0 (lub 2?)
Wybrany papież
Interior of Santi Giovanni e Paolo (Venice) - Honorius III by Leandro Bassano.jpg
Cencio
Przybrane imię: Honoriusz III

Papieska elekcja 18 lipca 1216 – odbyła się po śmierci Innocentego III i wybrała na jego następcę Honoriusza III.

Lista uczestników[edytuj]

Innocenty III zmarł 16 lipca 1216 w Perugii. W chwili jego śmierci Święte Kolegium liczyło 24 kardynałów, w tym 22 kurialnych i 2 "zagranicznych"[1]. Wiadomo, że 17 uczestniczyło w elekcji[2] (członkowie komisji elektorskiej są pogrubieni):

Aż czternastu elektorów mianował Innocenty III. Zaledwie dwóch mianował papież Klemens III, a jednego Celestyn III.

Nieobecni[edytuj]

Siedmiu kardynałów nie uczestniczyło w tej elekcji. Bertrannus z S. Giorgio prawdopodobnie został w Rzymie[3], czterech innych (Guala, Rainiero, Leo i Pietro Sasso) przebywało na zagranicznych misjach legackich, a dwóch pozostałych (Langton i Ruggiero) było tzw. "zagranicznymi kardynałami" i prawdopodobnie nie zaliczano ich do grona elektorów:

Ruggiero z Benewentu był ostatnim żyjącym nominatem Aleksandra III, pozostałych nieobecnych mianował Innocenty III.

Wybór Honoriusza III[edytuj]

Dwa dni po śmierci Innocentego III kardynałowie zebrali się, by dokonać wyboru jego następcy. Wiadomo, że elekcja odbywała się w klauzurze, nie jest jednak pewne, czy była ona dobrowolna, czy też została wymuszona przez władze Perugii. Zgromadzeni kardynałowie podjęli decyzję o wyborze papieża w procedurze compromissum, tj. nie przez całe Święte Kolegium, lecz wydelegowaną w tym celu komisję, uprawnioną do dokonania wyboru w imieniu reszty. Komisja liczyła tylko dwóch kardynałów biskupów: Guido z Palestriny i Ugolino z Ostii. 18 lipca 1216 wybrali oni na papieża kardynała Cencio, prezbitera Ss. Giovanni e Paolo, rodowitego rzymianina. Sędziwy elekt przyjął wybór jako Honoriusz III i 24 lipca został konsekrowany na biskupa w katedrze w Perugii. 31 sierpnia w Rzymie odbyły się uroczystości koronacyjne, a 3 września nowy papież objął w posiadanie Bazylikę Laterańską[4][5].

Przypisy[edytuj]

  1. Skład Kolegium Kardynalskiego zrekonstruowany na podstawie Maleczek, passim.
  2. Maleczek, s. 357. Ich identyfikacja w 16 przypadkach jest pewna. Wątpliwości dotyczą jedynie kardynała Colonny; Maleczek, s. 358 uważa, że równie dobrze siedemnastym uczestnikiem mógł być Leone Brancaleone albo Rainiero Capocci, wiadomo bowiem, że najpóźniej w sierpniu 1216 powrócili ze swej legacji.
  3. Wynika tak z analizy kontrasygnat bulli papieskich w 1216 roku (Maleczek, s. 391-392)
  4. John Paul Adams: Sede Vacante 1216. 2010. [dostęp 2015-04-03].
  5. Ambrogio Piazzoni: Historia wyboru papieży. Kraków: Wydawnictwo M, 2003, s. 181-182.

Bibliografia[edytuj]

  • Werner Maleczek: Papst und Kardinalskolleg von 1191 bis 1216. Wiedeń: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, 1984.