Grunt (geologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Grunt – zespół cząstek mineralnych (niekiedy z substancją organiczną) w postaci osadu, który może zostać rozdrobniony przez rozcieranie w ręku. Grunt składa się z fazy suchej, gazowej (powietrze, a niekiedy inne gazy) i ciekłej (najczęściej woda). Termin gruntu stosuje się także przy mieszankach zawierających materiały wytworzone przez człowieka, ale wykazujące podobne właściwości (np. żużle, popioły lotne)[1][2][3].

Podział gruntów[edytuj | edytuj kod]

  • grunt antropogeniczny - grunt utworzony z produktów gospodarczej i przemysłowej działalności człowieka (odpady komunalne, pyły poflotacyjne, pyły dymnicowe, itp.) w wysypiskach, zwałowiskach, budowlach ziemnych, itp.
  • grunt naturalny - grunt, którego szkielet powstał w wyniku procesów geologicznych
    • grunt mineralny - grunt, w którym zawartość części organicznych jest równa lub mniejsza 2% objętości
      • bardzo gruboziarnisty (nieplastyczny) - wymiary cząstek od 63 mm wzwyż[2], zaliczamy do niego kamienie, głazy i duże głazy
      • gruboziarnisty (nieplastyczny) - wymiary cząstek od 0,063 mm do 63 mm[2], zaliczamy do niego żwiry, piaski i pospółki
      • drobnoziarnisty (plastyczny) - wymiary cząstek poniżej 0,002 mm do 0,063 mm[2], zaliczamy do niego pyły i iły
    • grunt organiczny - grunt, w którym zawartość części organicznych jest większa od 2% objętości
      • grunt próchniczy - zawartość części organicznych jest wynikiem wegetacji roślinnej, a także obecności mikroflory i mikrofauny
      • torfy - grunty powstałe z obumarłych i podlegających stopniowej karbonizacji części roślin
      • gytie - grunty powstałe w wyniku osadzania się substancji mineralnych i organicznych w środowisku wodnym, cechuje je zawartość węglanu wapnia większa niż 5%
    • grunty przydatne na budownictwo
      • nasyp budowlany - nasyp, którego rodzaj i stan odpowiadają wymaganiom budowli lub podłoża pod budowę
      • nasyp nieodpowiadający wymaganiom budowlanych

Przypisy

  1. Polska Norma 86/B02480 - Grunty budowlane. Określenia, symbole, podziałi opis gruntów. Polski Komitet Normalizacji, Miar i Jakości.
  2. a b c d PN-EN ISO 14688-1 - Badania geotechniczne. Oznaczenia i klasyfikacja gruntów. Część 1. Polski Komitet Normalizacji, czerwiec 2006.
  3. PN-EN ISO 14688-2 - Badania geotechniczne. Oznaczenia i klasyfikacja gruntów. Część 2. Polski Komitet Normalizacji, czerwiec 2006.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Elżbieta Myślińska: Grunty organiczne i laboratoryjne metody ich badania. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, s. 10 - 13. ISBN 83-01-13417-8.
  • Anna Gołębiowska, Anna Wudzka. Nowa klasyfikacja gruntów według normy PN-EN ISO. „GEOINŻYNIERIA - drogi mosty tunele”. 11 (4/2004), s. 44-55. Wydawnictwo INŻYNIERIA. [dostęp 2013-01-28].