Grzbiet Scotia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Grzbiet Scotia[1] (Południowoantylski) – grzbiet śródoceaniczny na dnie Oceanu Atlantyckiego, położony w jego południowo-zachodniej części. Ma 4344 km długości, rozciąga się na części szerokości oceanu pomiędzy Grzbietem Śródatlantyckim i Ziemią Ognistą, należącą do Chile. Rozdziela wody oceaniczne na Basen Argentyński i Morze Weddella. Jego wysokość oscyluje wokół 2000-8500 m ponad dno oceaniczne w otaczających go basenach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmiany wprowadzone na XXXV posiedzeniu Komisji. „Nazewnictwo geograficzne Świata”, 2007-11-07. Główny Urząd Geodezji i Kartografii. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]