Gunārs Meierovics

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gunārs Meierovics (ur. 12 maja 1920, zm. 11 lutego 2007 w Rydze) – łotewski działacz emigracyjny, wiceminister spraw zagranicznych Łotwy (1993–1994).

Biogram[edytuj | edytuj kod]

Był synem pierwszego ministra spraw zagranicznych Łotwy Zigrfrīdsa Meierovica. Studiował ekonomię i inżynierię na Uniwersytecie Łotewskim. W czasie II wojny światowej służył w Legionie Łotewskim SS. Po zakończeniu działań wojennych wyemigrował do Niemiec, a później do USA, gdzie pracował w ministerstwie obrony narodowej. Angażował się w działalność Amerykańskiego Związku Łotyszów (Amerikas latviešu apvienība). Przez wiele lat stał na czele Światowego Związku Wolnych Łotyszy (Pasaules brīvo latviešu apvienība, PBLA).

W 1991 powrócił na Łotwę. W wyborach z 1993 uzyskał mandat posła na Sejm z listy Łotewskiej Drogi. W tym samym roku był kandydatem prawicy na prezydenta Łotwy. W latach 1993–1994 sprawował urząd wiceministra spraw zagranicznych ds. kontaktów z krajami bałtyckimi jako zastępca Valdisa Birkavsa.

W 1995 został odznaczony przez prezydenta Ulmanisa Orderem Trzech Gwiazd. Zmarł na początku 2007 po długiej i ciężkiej chorobie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]