Harfa eolska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy instrumentu. Zobacz też: harfa.

Harfa eolska lub Harfa Eolainstrument muzyczny składający się z prostokątnego pudła rezonansowego, ustawianego na wolnym powietrzu głównie w ogrodach lub parkach. Składał się z pionowo rozpiętych na nim jelitowych strunach, pobudzanych przez wiatr do wydawania delikatnych dźwięków. Znana od czasów starożytnych. Jej nazwa nawiązuje do Eola, boga wiatrów w mitologii greckiej. Instrument cieszył się szczególną popularnością w okresie romantyzmu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Muzyki PWN