Haunebu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Artystyczne wyobrażenie Haunebu

Haunebu – określenie hipotetycznych statków latających w kształcie dysku wyposażonych w napęd antygrawitacyjny skonstruowanych podczas II wojny światowej przez niemieckich inżynierów dla sił powietrznych III Rzeszy, mające być jednym z projektów Wunderwaffe. Statki rzekomo produkowano w fabrykach Skody w Pradze i w Górach Sowich. Projekty latających dysków zaczęto opracowywać w latach dwudziestych w Niemczech. Pierwszy statek latający Haunebu miał wznieść się w powietrze latem 1939 roku, pod koniec wojny opracowano Haunebu III, który prawdopodobnie mógł wzbić się do stratosfery. Przed samym końcem wojny statki rzekomo przetransportowano ubootami na Antarktydę[1].

Teoria spiskowa na temat latających dysków rozpoczęła się kiedy opublikowano wywiady z rzekomymi twórcami pojazdów. W wywiadzie udzielonym 25 marca 1950 roku dla gazety „Il Giornale d’Italia” Giuseppe Belluzzo stwierdził, że raporty na temat UFO mogą dotyczyć wojksowych latających dysków opartych na jego projekcie 1942 roku[2][3] 30 marca niemieckie czasopismo „Der Spiegel” opublikowało wywiad z Rudolfem Schrieverem przedstawionym jako niemiecki inżynier lotnictwa, który twierdził, że opracował wirnikopłat o kolistym kształcie[4]. francuski dziennik „France-Soir” 7 czerwca 1952 roku opublikował wywiad z Richardem Miethem, domniemanym budowniczym niemieckich dysków, który przypisywał sobie nadzorowanie związanych z nimi prac. Jednak żaden z nich nie twierdził, że prototypy dysków zostały w trakcie II wojny światowej oblatane. 6 września 1952 roku na łamach gazety „Tempo” zamieszczono artykuł autorstwa włoskiego dziennikarza Luigiego Romersy gdzie przedstawiał jakoby 17 kwietnia 1944 roku latający dysk odbył pierwszy lot testowy nad brzegami Bałtyku. 26 kwietnia 1953 roku w niemieckim czasopiśmie „Welt am Sonntag” opublikowano wywiad dr. Wernera Kellera z naczelnym inżynierem Georgem Kleinem, który był rzekomym świadkiem pierwszego startu niemieckiego załogowego dysku, który miał miejsce 14 lutego 1945 roku w Pradze[5]. W książce Rudolfa Lusara zatytułowanej "Niemieckie bronie i tajne bronie II wojny światowej oraz ich dalszy rozwój" stwierdził, że Schriever i Habermohl pilotowali prototyp dysku w Pradze. Książka ta została uznana w wielu późniejszych opracowaniach za pierwszą publikację na temat niemieckiego programu budowy dysków. W późniejszych latach publikowano coraz bardziej sensacyjne materiały dowodzące rzekomej prawdziwości pogłosek o niemieckich dyskach[6]. Jedynym w rzeczywistości wyprodukowanym niemieckim samolotem w kształcie dysku był samolot AS-6 skonstruowany przez Arthura Sacka w 1944 roku, jednak nie był eksploatowany przez niemieckie lotnictwo[7].

Przypisy

  1. Monika Branicka: Takie rzeczy wszystko zmieniają. Z Hubertem Czerepokiem o nowym projekcie "Haunebu" (pol.). obieg.pl, 2008-07-08. [dostęp 2016-02-13].
  2. Flying Discs 'Old Story', Says Italian. , 24 marca 1950. Daily Mirror. 
  3. Giuseppe Belluzzo. I dischi volanti furono ideati nel 1942 in Italia e in Germania. „Il Giornale d'Italia” (wł.). [dostęp 2016-02-13]. 
  4. Sie fliegen aber doch. In: Der Spiegel, 30. März 1950.
  5. Werner Keller in Welt am Sonntag: Erste »Flugscheibe« flog 1945 in Prag; Ausgabe 26. April 1953
  6. Bartosz Rdułtowski: Syndrom V-7. Kraków: Technol, 2003. ISBN 83-916111-1-6. (pol.)
  7. Dan Johnson: samolot niemiecki Sack AS-6 V1 (ang.). [dostęp 2016-02-13].

Bibliografia[edytuj]

  • Bartosz Rdułtowski: Syndrom V-7, Technol, Kraków 2003.
  • Bartosz Rdułtowski: Ostatni sekret Wunderwaffe - cz. 3, Technol, Kraków 2012.

Linki zewnętrzne[edytuj]