Giuseppe Belluzzo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giuseppe Belluzzo
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

25 listopada 1876
Werona, Włochy

Data i miejsce śmierci

21 maja 1952
Rzym, Włochy

Przynależność polityczna

Narodowa Partia Faszystowska

Odznaczenia
Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch Wielki Oficer Orderu Korony Włoch Komandor Orderu Korony Włoch Oficer Orderu Korony Włoch Kawaler Orderu Korony Włoch Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Komandor Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Kawaler Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Włochy) Order Sabaudzki Cywilny (Włochy) Wstęga Wielka Orderu Odrodzenia Polski

Giuseppe Belluzzo (ur. 25 listopada 1876 w Weronie, zm. 21 maja 1952 Rzymie) – włoski inżynier, wynalazca, polityk.

Syn Luigiego i Adelaide z domu Francescatti. Uzyskał tytuł inżyniera. Brał udział w I wojnie światowej. Był wykładowcą w Mediolanie, Turynie i Rzymie. Zajmował się turbinami parowymi.

Został politykiem Narodowej Partii Faszystowskiej. Był wybrany do Izby Deputowanych kadencji 1925-1929. Od 1925 do 1928 był ministrem gospodarki narodowej, a od 1928 do 1929 ministrem wychowania publicznego.w rządzie Benito Mussoliniego. W 1934 został wybrany senatorem. Od 193 do 1943 kierował komisją narodowego wychowania i kultury ludu.

Jego żoną była Lina z domu Fazzi, z którą miał troje dzieci. Jego imieniem nazwano ulice w Weronie i Rzymie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]