Heliady

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Heliady
Ἡλιαδες
postacie
Ilustracja
Rupert Bunny, Heliady
Występowanie mitologia grecka
Rodzina
Ojciec Helios
Matka Klimene
Rodzeństwo Faeton
Santi di Tito, Siostry Featona zmieniające się w topole

Heliady (gr. Ἡλιαδες trb. Hêliades; l.poj. gr. Ἡλιαδαι trb. Hêliadai) − w mitologii greckiej córki słońca, córki boga Heliosa i okeanidy Klimene, siostry Faetona[1][2]. Gdy ich młodszy brat Faeton zginął podczas przejażdżki rydwanem ojca po nieboskłonie, siostry zgromadziły się nad rzeką Eridan, do której wpadł i zaczęły opłakiwać śmierć brata. Opłakiwały i żaliły się tak żałośnie, że bogowie nie chcąc już dalej wysłuchiwać z litości zamienili je w topole. Ich łzy zamienione zostały w bryłki bursztynu[3].

Były to:

W kulturze[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Malarstwo[edytuj | edytuj kod]

  • Hendrik Goltzius, Przemiana Heliad w topole i Cygnusa w łabędzia, 1580
  • Hans van Aachen, Upadek Faetona i przemiana Heliad oraz Cygnusa, ok. 1600
  • Santi di Tito, Siostry Featona zmieniające się w topole, II poł. XVI w.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kulesza 2012 ↓, s. 215.
  2. Aaron J. Atsma: Heliades (ang.). Theoi Project. [dostęp 2019-04-26].
  3. Anna Sobecka: Bursztyn bałtycki w kulturze. Academia.edu. [dostęp 2019-04-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]