Hellen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hellen (Ἕλλην) – mityczny protoplasta Hellenów, późniejszych Greków. Syn Deukaliona (lub czasami Zeusa) i Pyrry, brat Amfiktiona i ojciec Eola, Ksutosa i Dorosa. Z jego imieniem wiąże się nazwa Greków (Hellenowie).

Poślubił nimfę Orseis, która obdarzyła go trzema synami. Według Katalogu niewiast Hezjoda, to jego synowie byli przodkami pierwszych plemion z Grecji: Eol – Eolów, Doros – Dorów, Ksutos – Achajów i Jonów poprzez swoich synów Аchajosa i Iona.

Hellen miał władać we Ftyi w Tesalii, pomiędzy Penejosem a Asoposem, dokładnie w tej okolicy gdzie osiedlili się po potopie Deukalion i Pyrra. Następcą jego był Eol. Pozostali synowie opuścili kraj i osiedlili się w innych krainach Grecji[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pierre Grimal, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, 1987, ISBN 83-04-01069.