Hobolin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hobolin - centralny gród średniowiecznych plemion słowiańskich: Hobolan i Nieletyców, położony nad Hawelą, w pobliżu ujścia tejże do Łaby; obecnie Havelberg w Niemczech (Brandenburgia).

W 948 cesarz Otton I Wielki ustanowił niemiecką kontrolę nad w większości słowiańskimi mieszkańcami tych ziem i ustanowił biskupstwa w Hobolinie i Brennie. Po jego śmierci w 983, wybuchło wielkie powstanie Słowian. Niemcy utracili wtedy znaczną część zdobytych terenów i zmuszeni zostali wycofać się na zachód od Łaby. Hobolin został zdobyty a biskup wygnany.

W 1134, po przeprowadzeniu skutecznej akcji przeciwko Słowianom, Marchię Brandenburską otrzymał od cesarza Lotara II Albrecht Niedźwiedź.

W wyniku niemieckiej krucjaty w 1147 miasto ponownie przeszło pod panowanie niemieckie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Thomas Kantzow: Pomerania. Tłumaczenie Krzysztof Gołda; przypisy i komentarz Tadeusz Białecki, Edward Rymar; tłumaczenie tekstów łacińskich Elwira Buszewicz. T. 1. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński. Archiwum Państwowe w Szczecinie. Wydawnictwo "Dokument", 2005. ISBN 83-89341-18-2.